Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 91
एकः समस्तं यदिहास्ति किंचित्तदच्युतो नास्ति परं ततोऽन्यत् । सोऽहं स च त्वं स च सर्वमेतदात्मांस्वयं भात्यपभेदमोहः ॥ ९१ ॥
ekaḥ samastaṃ yadihāsti kiṃcittadacyuto nāsti paraṃ tato'nyat | so'haṃ sa ca tvaṃ sa ca sarvametadātmāṃsvayaṃ bhātyapabhedamohaḥ || 91 ||
અહીં જે કંઈ છે તે બધું એકમાત્ર અચ્યુત જ છે; તેનાથી પરે બીજું કશું નથી. તે જ ‘હું’, તે જ ‘તું’, તે જ આ સર્વ—આત્મા સ્વયં પ્રકાશે છે; ભેદનો મોહ માત્ર ભ્રાંતિ છે.
Sanatkumara (teaching Narada in the Moksha-Dharma dialogue)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhakti
FAQs
It asserts a Moksha-Dharma vision: Acyuta (Vishnu) alone is the total reality, and liberation comes from recognizing the Self’s self-luminous nature while dropping the delusion of separateness.
By declaring Acyuta as ‘I’, ‘you’, and ‘all’, it deepens Vishnu-bhakti into all-pervading remembrance (smaraṇa): devotion matures when the devotee sees every being and experience as belonging to Acyuta.
No specific Vedanga (like Vyākaraṇa, Jyotiṣa, or Kalpa) is taught in this verse; the practical takeaway is viveka—discerning the Self from the bheda-moha (error of difference) that fuels bondage.