Matsya Purana — Navagraha Sacrifice for Planetary Pacification and Prosperity, Shloka 2
*वैशम्पायन उवाच श्रीकामः शान्तिकामो वा ग्रहयज्ञं समारभेत् वृद्ध्यायुः पुष्टिकामो वा तथैवाभिचरन्पुनः येन ब्रह्मन्विधानेन तन्मे निगदतः शृणु //
*vaiśampāyana uvāca śrīkāmaḥ śāntikāmo vā grahayajñaṃ samārabhet vṛddhyāyuḥ puṣṭikāmo vā tathaivābhicaranpunaḥ yena brahmanvidhānena tanme nigadataḥ śṛṇu //
વૈશમ્પાયન બોલ્યા—શ્રી (સમૃદ્ધિ) ઇચ્છનાર કે શાંતિ ઇચ્છનાર ગ્રહયજ્ઞ આરંભે. તેમ જ વૃદ્ધિ, આયુષ્ય અને પુષ્ટિ ઇચ્છનાર, અથવા અનિષ્ટ પ્રભાવોના પ્રતિકારમાં પ્રવૃત્ત, એ પણ તેને વારંવાર કરે. હે બ્રાહ્મણ, જે વિધાનથી તે કરવો, તે હું કહું છું—સાંભળો.
FAQs
This verse does not address Pralaya; it introduces a ritual framework (graha-yajña) aimed at pacification, prosperity, longevity, and protection from harmful influences.
It frames graha-yajña as a legitimate dharmic remedy for worldly aims—peace, prosperity, health, and longevity—goals commonly sought by householders and rulers who must maintain personal well-being and social stability.
The significance is ritual: it authorizes and motivates the performance of planetary rites (graha-yajña) and signals that a specific Brahmanical procedure (vidhi) will be taught for correct execution.