Markandeya Purana — Adhyaya 78, Shloka 11
Adhyaya 78 — Hymn to Surya and the Distribution of Solar Splendour; Genealogy of Vaivasvata and Chaya’s Line
तावद्यावन्न संयोगि जगदेतत् त्वदंशुभिः । ऋचस्ते सकला ह्येता यजूṃष्येतानि चान्यतः ॥
tāvadyāvanna saṃyogi jagadetat tvadaṃśubhiḥ / ṛcaste sakalā hyetā yajūṃṣyetāni cānyataḥ
જ્યાં સુધી આ લોક તમારા કિરણો સાથે સંયુક્ત થતો નથી, ત્યાં સુધી તે યોગ્ય સિદ્ધિ પામતો નથી. આ સર્વ ઋક્ મંત્રો ખરેખર તમારા જ છે, અને આ યજુઃ સૂત્રો પણ તેમ જ તમારા જ છે.
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The verse ties the world’s meaningful functioning—and even the Vedic corpus—to a living divine presence. It encourages practitioners to seek connection (saṃyoga) rather than mere recitation.
Dharma (Vedic authority and efficacy) with cosmological resonance (the world enlivened by rays). It is not a vaṃśa/manvantara catalog but a theological grounding for dharmic practice.
‘Conjunction with rays’ can mean attunement with inner tejas: when consciousness is illumined, mantra becomes ‘owned’ by realization rather than merely spoken—Veda as lived insight.