Shloka 8
Adhyaya 38 — Dattatreya on Non-Identification (Mamata) and the Path to Liberation
अहमित्यङ्कुरोत्पन्नो ममेति स्कन्धवान् महान् ।
गृहक्षेत्रोच्चशाखश्च पुत्रदारादिपल्लवः ॥
ahamityaṅkurotpanno mameti skandhavān mahān |
gṛhakṣetroccaśākhaśca putradārādipallavaḥ ||
‘હું’ નામના અંકુરમાંથી ‘મારું’ નામનો મહાન તણો ઊગે છે. તેની ઊંચી ડાળીઓ ઘર અને જમીન છે, અને તેની કૂંપળો-પાંદડાં સંતાન, પત્ની વગેરે છે.
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The verse distinguishes responsibility from bondage: family and property become sorrow-causes when rooted in ego (‘I’) and possessiveness (‘mine’).
A jñāna-oriented allegory within the Purāṇa’s narrative instruction, not a creation or dynasty list.
The ‘tree’ maps the expansion of subtle ego into gross entanglements. Cutting at the root (‘aham/mama’) is implied, rather than pruning external branches.