Markandeya Purana — Adhyaya 37, Shloka 42
Adhyaya 37 — Alarka’s Crisis and the Teaching on Non-Attachment (Madālasa’s Instruction Recalled)
यथा घटीकुम्भकमाṇ्डलुस्थम् आकाशमेकं बहुधा हि दृष्टम् ।
तथा सुबाहुः स च काशिपोऽहं मल्ये च देहेषु शरीरभेदैः ॥
yathā ghaṭī-kumbhaka-maṇḍalu-stham ākāśam ekaṃ bahudhā hi dṛṣṭam | tathā subāhuḥ sa ca kāśipo ’haṃ malye ca deheṣu śarīra-bhedaiḥ ||
જેમ એક જ આકાશ નાનાં ઘડાં, કલશ અથવા જળપાત્રમાં ઘેરાય ત્યારે અનેકરૂપે દેખાય છે, તેમ દેહભેદોથી—અહીં સુબાહુ છે, અહીં કાશિપ છે, અહીં હું છું; તેમજ મલ્લો અને અન્ય દેહધારીઓમાં પણ (એવો ભેદ દેખાય છે).
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "adbhuta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Apparent differences among persons are conditioned by bodily ‘containers’; recognizing the underlying unity supports non-hatred, empathy, and impartiality.
A metaphysical teaching within the narrative frame; not a pañcalakṣaṇa element.
The pot-space analogy teaches that individuality is an upādhi (limiting adjunct). When the adjunct is ‘seen through,’ the one Self (like space) is understood as indivisible.