Shloka 6
Adhyaya 13 — The Son’s Account of Hell and the Question of Unseen Sin
तत्सम्पर्कादशेषाणां नाभवद्यात्मना नृणाम् ।
मम चापि यथा स्वर्गे स्वर्गिणां निर्वृतिः परा ॥
tatsamparkādaśeṣāṇāṃ nābhavadyātanā nṛṇām | mama cāpi yathā svarge svargiṇāṃ nirvṛtiḥ parā
તેના સ્પર્શમાત્રથી તે બધા મનુષ્યોના દુઃખ-તાપ શમ્યા; અને મને પણ સ્વર્ગમાં વસનારાઓને સ્વર્ગમાં જે પરમ સંતોષ થાય તેવો ઉત્તમ આનંદ ઉપજ્યો।
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Association (saṅga) has immediate moral consequences: proximity to virtue/merit can suspend suffering, underscoring the transformative power of contact with dharma.
Didactic dharma-kathā (ethical exemplum) embedded within broader Purāṇic narrative; ancillary to the fivefold markers.
‘Contact’ indicates saṃskāra-transference: when a higher sattvic field is introduced, tamasic anguish is temporarily neutralized—an allegory for inner purification.