Shloka 10
Sāvitrī’s Report and Nārada’s Prognosis (सावित्र्याख्यान—सत्यवान्-गुणवर्णनं तथा अल्पायुषः पूर्वसूचना)
दीप्यमान् श्रिया वीरं शक्रादनवरं रणे । पारगं सर्वरधर्माणां बृहस्पतिसमं मतौ
dīpyamān śriyā vīraṃ śakrād anavaraṃ raṇe | pāragaṃ sarvadharmāṇāṃ bṛhaspati-samaṃ matau ||
માર્કંડેયે કહ્યું—તે શુભ શ્રીથી દીપતો વીર હતો; યુદ્ધમાં તેનો પરાક્રમ ઇન્દ્રથી ઓછો ન હતો. તે સર્વ ધર્મોના પાર પહોંચેલો—ધર્માચરણમાં પૂર્ણ નિષ્ણાત—અને મંત્રણા તથા બુદ્ધિમાં બૃહસ્પતિ સમાન માનવામાં આવતો હતો.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse presents an ideal of leadership: true excellence combines martial strength (not inferior to Indra in battle) with comprehensive grounding in dharma and sound counsel (wisdom like Bṛhaspati). Power is ethically validated when guided by righteous understanding.
Mārkaṇḍeya is praising a heroic figure’s qualities—radiant prosperity, unmatched valor in war, mastery of dharma, and exceptional intelligence—using divine exemplars (Indra and Bṛhaspati) to convey the height of his prowess and judgment.