Shloka 143
Aśoka-śāstra: Nārada’s Instruction on the Cessation of Śoka
Grief
देवतायतनस्थस्तु सप्तरात्रेण मृत्युभाक् जो देवमन्दिरमें बैठकर वहाँकी सुगन्धित वस्तुमें सड़े मुर्देकी-सी दुर्गन्धका अनुभव करता है, वह सात दिनमें ही मृत्युको प्राप्त हो जाता है
devatāyatanasthas tu sapta-rātreṇa mṛtyu-bhāk
યાજ્ઞવલ્ક્યએ જાહેર કર્યું—જે દેવમંદિરમાં બેઠો હોવા છતાં ત્યાંની સુગંધિત વસ્તુઓમાં સડેલા શવ જેવી દુર્ગંધ અનુભવે, તે સાત રાતમાં જ મૃત્યુ પામે છે. આ ઉપદેશ દર્શાવે છે કે પવિત્ર સ્થાને અનાદર, આંતરિક અશુદ્ધિ અથવા અધર્માચરણનું ફળ ત્વરિત અને કઠોર હોય છે; તેથી ઉપાસનામાં શુદ્ધિ અને યોગ્ય ભાવ અનિવાર્ય છે.
याज्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
Sacred spaces demand inner and outer purity; perceiving foulness where sanctity should be felt signals grave impurity or sacrilege, bringing swift karmic consequence.
In a didactic passage, Yājñavalkya states a rule-like warning: a person who sits in a deity’s shrine yet encounters the stench of a corpse (instead of sacred fragrance) is said to die within seven nights, stressing the seriousness of improper conduct in worship.