Shloka 149
रुद्र-स्तवराजः (Rudra-Stavarāja) — Exempla of Śiva’s Boons and the Hymn’s Phalaśruti
विबुधोड5ग्रवर: सूक्ष्म: सर्वदेवस्तपोमय: । सुयुक्त: शोभनो वच्ञी प्रासानां प्रभवो5व्यय:
vāyudeva uvāca | vibudho 'gravaraḥ sūkṣmaḥ sarvadevas tapomayaḥ | suyuktaḥ śobhano vajrī prāsānāṁ prabhavo 'vyayaḥ ||
વાયુદેવે કહ્યું—તે વિશેષ જ્ઞાનવાળો વિબુધ છે, યજ્ઞમાં પ્રથમ ભાગ મેળવવાનો અગ્ર અધિકારી; સ્વરૂપે અતિ સૂક્ષ્મ; સર્વદેવમય; તપોમય. ભક્તો પર કૃપા કરવા સદા સુયુક્ત, કલ્યાણસ્વરૂપ, વજ્રધારી; ‘પ્રાસ’ નામના અસ્ત્રનો અવ્યય ઉદ્ભવસ્થાન—અવિનાશી।
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse teaches reverence for the divine as the convergence of many virtues: wisdom, subtlety, austerity, auspiciousness, and imperishability. Ethically, it frames true greatness as rooted in tapas (self-discipline) and benevolence toward devotees, not merely power.
Vāyudeva is describing a deity through a chain of epithets—highlighting sacrificial precedence, subtle divine nature, embodiment of all gods, ascetic power, weapon-bearing authority (vajra), and being the inexhaustible source of certain weapons (Prāsa).