Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 383
उपवासफलात्मकविधिः — Upavāsa as Yajña-Equivalent Merit
Angiras Teaching
तत्क्षयादिह चागम्य माहात्म्यं प्रतिपद्यते । इतना ही नहीं
tatkṣayād iha cāgamya māhātmyaṃ pratipadyate |
ત્યાં કમાયેલું પુણ્ય ક્ષીણ થતાં તે આ લોકમાં પાછો આવી મહત્ત્વ અને માનભર્યું સ્થાન પ્રાપ્ત કરે છે। એટલું જ નહીં, તે તપ્ત સુવર્ણ સમાન કાંતિમાન બની વિમાન પર આરૂઢ થાય છે અને પૂરાં એક હજાર વર્ષ બ્રહ્મલોકમાં સન્માનપૂર્વક વસે છે; પુણ્યક્ષય પછી આ લોકમાં આવી વિશિષ્ટ સ્થાન પામે છે।
अंगियरा उवाच
Educational Q&A
Meritorious action produces exalted results—radiance, heavenly ascent, and honored residence in Brahmaloka—but those results are finite; when merit is exhausted, one returns and gains worldly eminence. The verse highlights both the power and the impermanence of karmic rewards.
Aṅgiras describes the posthumous फल (result) of a virtuous deed: the doer becomes brilliant, rides a vimāna, lives honored in Brahmaloka for a thousand years, and then, after the merit is spent, returns to this world and attains a significant, respected position.