Adhyaya 20

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे एकोनविशो ऽध्यायः सूत उवाच त्रिधन्वा राजपुत्रस्तु धर्मेणापालयन्महीम् / तस्य पुत्रो ऽभवद् विद्वांस्त्रय्यारुण इति स्मृतः

આ રીતે શ્રીકૂર્મપુરાણની ષટ્સાહસ્ત્રી સંહિતાના પૂર્વવિભાગમાં એકોનવિશમો અધ્યાય પૂર્ણ થયો. સૂત બોલ્યા—રાજપુત્ર ત્રિધન્વાએ ધર્મપૂર્વક ધરતીનું પાલન કર્યું; તેનો પુત્ર વિદ્વાન હતો, જે ત્રય્યારુણ નામે પ્રસિદ્ધ થયો।

Verse 2

तस्य सत्यव्रतो नाम कुमारो ऽभून्महाबलः / भार्या सत्यधना नाम हरिश्चन्द्रमजीजनत्

તેને સત્યવ્રત નામનો મહાબળવાન પુત્ર થયો. સત્યવ્રતની પત્ની સત્યધના નામની હતી; તેણે હરિશ્ચંદ્રને જન્મ આપ્યો।

Verse 3

हरिश्चन्द्रस्य पुत्रो ऽभूद् रोहितो नाम वीर्यवान् / हरितो रोहितस्याथ धुन्धुस्तस्य सुतो ऽभवत्

હરિશ્ચંદ્રનો રોહિત નામનો વીర్యવાન પુત્ર થયો. રોહિતનો પુત્ર હરિત થયો અને હરિતનો પુત્ર ધુન્ધુ થયો।

Verse 4

विजयश्च सुदेवश्च धुन्धुपुत्रौ बभूवतुः / विजयस्याभवत् पुत्रः कारुको नाम वीर्यवान्

ધુન્ધુને વિજય અને સુદેવ એમ બે પુત્ર થયા. વિજયથી પરાક્રમી કારુક નામનો પુત્ર જન્મ્યો.

Verse 5

कारुकस्य वृकः पुत्रस्तस्माद् बाहुरजायत / सगरस्तस्य पुत्रौऽभूद् राजा परमधार्मिकः

કારુકનો પુત્ર વૃક થયો; તેના પરથી બાહુ જન્મ્યો. બાહુનો પુત્ર સગર થયો, જે પરમ ધાર્મિક રાજા હતો.

Verse 6

द्वे भार्ये सगरस्यापि प्रभा भानुमती तथा / ताभ्यामाराधितः प्रादादौर्वाग्निर्वरमुत्तमम्

રાજા સગરની પણ બે પત્નીઓ હતી—પ્રભા અને ભાનુમતી. બંનેની આરાધનાથી પ્રસન્ન થઈ ઔર્વ ઋષિ, ઔર્વાગ્નિ સ્વરૂપે, ઉત્તમ વર આપ્યો.

Verse 7

एकं भानुमती पुत्रमगृह्णादसमञ्जसम् / प्रभा षष्टिसहस्त्रं तु पुत्राणां जगृहे शुभा

ભાનુમતીએ એક પુત્રને જન્મ આપ્યો—અસમંજસ. અને શુભા પ્રભાએ સાઠ હજાર પુત્રોને જન્મ આપ્યો.

Verse 8

असमञ्सस्य तनयो ह्यंशुमान् नाम पार्थिवः / तस्य पुत्रो दिलीपस्तु दिलीपात् तु भगीरथः

અસમંજસનો પુત્ર અંશુમાન નામનો રાજા થયો. તેનો પુત્ર દિલીપ, અને દિલીપથી ભગીરથ જન્મ્યો.

Verse 9

येन भागीरथी गङ्गा तपः कृत्वावतारिता / प्रसादाद् देवदेवस्य महादेवस्य धीमतः

જેનાં પ્રસાદથી તપ કરીને ભાગીરથી ગંગા લોકમાં અવતરિત થઈ—તે દેવોના દેવ, ધીમાન મહાદેવની કૃપા છે.

Verse 10

भगीरथस्य तपसा देवः प्रीतमना हरः / बभार शिरसा गङ्गां सोमान्ते सोमभूषणः

ભગીરથના તપથી હૃદયે પ્રસન્ન થયેલા દેવ હર (શિવ)—સોમભૂષણ, જટામાં ચંદ્રધારી—એ ગંગાને પોતાના શિરે ધારણ કરી।

Verse 11

भगीरथसुतश्चापि श्रुतो नाम बभूव ह / नाभागस्तस्य दायादः सिन्धुद्वीपस्ततो ऽभवत्

ભગીરથનો પુત્ર ‘શ્રુત’ નામે પ્રસિદ્ધ થયો. તેનો વારસ નાભાગ હતો, અને ત્યારબાદ એ વંશમાં સિંધુદ્વીપ જન્મ્યો.

Verse 12

अयुतायुः सुतस्तस्य ऋतुपर्णस्तु तत्सुतः / ऋतुपर्णस्य पुत्रो ऽभूत् सुदासो नाम धार्मिकाः / सौदासस्तस्य तनयः ख्यातः कल्माषपादकः

તેનો પુત્ર અયુતાયુ; અયુતાયુનો પુત્ર ઋતુપર્ણ. ઋતુપર્ણનો ધર્માત્મા પુત્ર સुदાસ નામે થયો; અને સुदાસનો પુત્ર સૌદાસ પ્રસિદ્ધ થયો, જેને કલ્માષપાદ પણ કહે છે.

Verse 13

वसिष्ठस्तु महातेजाः क्षेत्रे कल्माषपादके / अश्मकं जनयामसा तमिक्ष्वाकुकुलध्वजम्

પછી મહાતેજસ્વી વસિષ્ઠે કલ્માષપાદના ક્ષેત્રે (પત્નીમાં) અશ્મકને જનમ આપ્યો—જે ઇક્ષ્વાકુ વંશનો ધ્વજ (ગૌરવ) બન્યો.

Verse 14

अश्मकस्योत्कलायां तु नकुलो नाम पार्थिवः / स हि रामभयाद् राजा वनं प्राप सुदुः खितः

અશ્મકના અધિકારની ઉત્કલા ભૂમિમાં નકુલ નામનો એક રાજા હતો. રામના ભયથી અત્યંત દુઃખિત થઈ તે વનમાં ગયો.

Verse 15

विभ्रत् स नारीकवचं तस्माच्छतरथो ऽभवत् / तस्माद् बिलिबिलिः श्रीमान्वृद्धशर्माचतत्सुतः

તે નારી-કવચ ધારણ કરતો હતો; તેના પરથી શતરથ જન્મ્યો. શતરથથી શ્રીમાન બિલિબિલિ અને તેનો પુત્ર વૃદ્ધશર્મા પણ ઉત્પન્ન થયા.

Verse 16

तस्माद् विश्वसहस्तस्मात् खट्वाङ्ग इति विश्रुतः / दीर्घबाहुः सुतस्तस्य रघुस्तस्मादजायत

તે વિશ્વસહથી ખટ્વાંગ નામે પ્રસિદ્ધ પુત્ર જન્મ્યો. તેનો પુત્ર દીર્ઘબાહુ હતો અને તેની પાસેથી રઘુ જન્મ્યા.

Verse 17

रघोरजः समुत्पन्नो राजा दशरथस्ततः / रामो दाशरथिर्वोरो धर्मज्ञो लोकविश्रुतः

રઘુના વંશમાં રાજા દશરથ ઉત્પન્ન થયા. તેમના પરથી દાશરથિ વીર રામ જન્મ્યા—ધર્મજ્ઞ અને લોકવિખ્યાત.

Verse 18

भरतो लक्ष्मणश्चैव शत्रुघ्नश्च महाबलः / सर्वे शक्रसमा युद्धे विष्णुशक्तिसमन्विताः / जज्ञे रावणनाशार्थं विष्णुरंशेन विश्वकृत्

ભરત, લક્ષ્મણ અને મહાબલી શત્રુઘ્ન—બધા જ યુદ્ધમાં ઇન્દ્રસમાન અને વિષ્ણુશક્તિથી યુક્ત હતા. રાવણનાશ માટે વિશ્વકર્તા સ્વયં વિષ્ણુના અંશે અવતર્યા.

Verse 19

रामस्य सुभगा भार्या जनकस्यात्मजा शुभा / सीता त्रिलोकविख्याता शीलौदार्यगुणान्विता

રામની સૌભાગ્યવતી પત્ની, જનકની શુભ પુત્રી સીતા ત્રિલોકમાં વિખ્યાત છે; તે શીલ અને ઔદાર્ય જેવા ગુણોથી યુક્ત છે.

Verse 20

तपसा तोषिता देवी जनकेन गिरीन्द्रजा / प्रायच्छज्जानकीं सीतां राममेवाश्रिता पतिम्

જનકના તપથી પ્રસન્ન થયેલી ગિરીન્દ્રકન્યા દેવીએ, પતિ અને આશ્રય રૂપે માત્ર રામને જ સ્વીકારેલી જાનકી સીતાને અર્પણ કરી.

Verse 21

प्रीतश्च भगवानीशस्त्रिशूली नीललोहितः / प्रददौ शत्रुनाशार्थं जनकायाद्भुतं धनुः

પ્રસન્ન થઈ ત્રિશૂલધારી નીલલોહિત ભગવાન ઈશે શત્રુનાશ માટે જનકને અદ્ભુત ધનુષ્ય આપ્યું.

Verse 22

स राजा जनको विद्वान् दातुकामः सुतामिमाम् / अघोषयदमित्रघ्नो लोके ऽस्मिन् द्विजपुङ्गवाः

હે દ્વિજશ્રેષ્ઠો! તે વિદ્વાન રાજા જનક, આ પુત્રીનું કન્યાદાન કરવા ઇચ્છુક થઈ, શત્રુવિનાશક બની, આ લોકમાં સર્વત્ર જાહેરાત કરાવતો રહ્યો.

Verse 23

इदं धनुः समादातुं यः शक्नोति जगत्त्रये / देवो वा दानवो वापि स सीतां लब्धुमर्हति

ત્રિલોકમાં જે કોઈ આ ધનુષ્ય ઉઠાવી શકે—દેવ હોય કે દાનવ—તે જ સીતાને મેળવવા યોગ્ય છે.

Verse 24

विज्ञाय रामो बलवान् जनकस्य गृहं प्रभुः / भञ्जयामास चादाय गत्वासौ लीलयैव हि

આ વાત જાણી બલવાન પ્રભુ રામ જનકના ગૃહે ગયા; ધનુષ ઉઠાવી તેમણે તેને તોડી નાખ્યું—જાણે માત્ર લીલા હોય તેમ.

Verse 25

उद्ववाह च तां कन्यां पार्वतीमिव शङ्करः / रामः परमधर्मात्मा सेनामिव च षण्मुखः

પરમ ધર્માત્મા રામે તે કન્યાને વિવાહ કર્યો, જેમ શંકરે પાર્વતીને; અને તેને સાથે લઈ ગયા, જેમ ષણ્મુખ પોતાની સેના ધારણ કરે છે.

Verse 26

ततो बहुतिथे काले राजा दशरथः स्वयम् / रामं ज्येष्ठं सुतं वीरं राजानं कर्तुमारभत्

પછી ઘણો સમય વીતી ગયા બાદ રાજા દશરથે સ્વયં પોતાના જ્યેષ્ઠ વીર પુત્ર રામને રાજા બનાવવા કાર્ય આરંભ્યું.

Verse 27

तस्याथ पत्नी सुभगा कैकेयी चारुभाषिणी / निवारयामास पतिं प्राह संभ्रान्तमानसा

ત્યારે તેમની પત્ની—સૌભાગ્યવતી, મધુરભાષિણી કૈકેયી—એ પતિને અટકાવી અને વ્યાકુળ મનથી બોલી.

Verse 28

मत्सुतं भरतं वीरं राजानं कर्तुमर्हसि / पूर्वमेव वरो यस्माद् दत्तो मे भवता यतः

તમારે મારા વીર પુત્ર ભરતને રાજા બનાવવો યોગ્ય છે; કારણ કે અગાઉ તમે મને આ વરદાન આપ્યું હતું.

Verse 29

स तस्या वचनं श्रुत्वा राजा दुः खितमानसः / बाढमित्यब्रवीद् वाक्यं तथा रामो ऽपि धर्मवित्

તેણાં વચન સાંભળી રાજાનું મન શોકથી ભારિત થયું; તેણે કહ્યું—“તથાસ્તુ.” એ જ રીતે ધર્મજ્ઞ શ્રીરામે પણ સંમતિ આપી.

Verse 30

प्रणम्याथ पितुः पादौ लक्ष्मणेन सहाच्युतः / ययौ वनं सपत्नीकः कृत्वा समयमात्मवान्

પછી અચ્યુત શ્રીરામે લક્ષ્મણ સાથે પિતાના ચરણોમાં પ્રણામ કર્યો અને આત્મસંયમી બની પ્રતિજ્ઞા પાળીને પત્ની સહિત વનમાં પ્રસ્થાન કર્યું.

Verse 31

संवत्सराणां चत्वारि दश चैव महाबलः / उवास तत्र मतिमान् लक्ष्मणेन सह प्रभुः

ચૌદ વર્ષ સુધી તે મહાબલી, બુદ્ધિમાન પ્રભુ લક્ષ્મણ સાથે ત્યાં જ નિવાસ કરતો રહ્યો.

Verse 32

कदाचिद् वसतो ऽरण्ये रावणो नाम राक्षसः / परिव्राजकवेषेण सीतां हृत्वा ययौ पुरीम्

એક વખત તેઓ વનમાં વસતા હતા ત્યારે રાવણ નામનો રાક્ષસ પરિવ્રાજકના વેશમાં આવી સીતાનું હરણ કરીને પોતાની નગરી તરફ ગયો.

Verse 33

अदृष्ट्वा लक्ष्मणो रामः सीतामाकुलितेन्द्रियौ / दुः खशोकाभिसंतप्तौ बभूवतुररिन्दमौ

સીતાને ન જોઈને શત્રુદમનકારી રામ અને લક્ષ્મણની ઇન્દ્રિયો વ્યાકુળ થઈ ગઈ; તેઓ દુઃખ-શોકથી સંતપ્ત થયા.

Verse 34

ततः कदाचित् कपिना सुग्रीवेण द्विजोत्तमाः / वानराणामभूत् सख्यं रामस्याक्लिष्टकर्मणः

ત્યારે એક સમયે, હે દ્વિજોત્તમો, અક્લિષ્ટકર્મા શ્રીરામે કપિરાજ સુગ્રીવ સાથે સખ્ય કર્યું; અને તેથી વાનરસેનાનું સહાય્ય પ્રાપ્ત કર્યું।

Verse 35

सुग्रीवस्यानुगो वीरो हनुमान् न्म वानरः / वायुपुत्रौ महातेजा रामस्यासीत् प्रियः सदा

સુગ્રીવનો અનુગામી એવો વીર વાનર હનુમાન હતો. તે વાયુપુત્ર, મહાતેજસ્વી, અને સદા શ્રીરામનો પ્રિય હતો।

Verse 36

स कृत्वा परमं धैर्यं रामाय कृतनिश्चयः / आनयिष्यामि तां सीतामित्युक्त्वा विचचार ह

તેણે પરમ ધૈર્ય ધારણ કરીને રામકાર્યમાં દૃઢ નિશ્ચય કર્યો; “હું તે સીતાને લઈ આવીશ” એમ કહીને તે નીકળી પડ્યો।

Verse 37

महीं सागरपर्यन्तां सीतादर्शनतत्परः / जगाम रावणपुरीं लङ्कां सागरसंस्थिताम्

સીતા-દર્શન માટે ઉત્સુક થઈ તે ધરતીને સાગર-પર્યંત પાર કરીને, સમુદ્રમાં સ્થિત રાવણપુરી લંકામાં ગયો।

Verse 38

तत्राथ निर्जने देशे वृक्ष्मूले शुचिस्मिताम् / अपश्यदमलां सीतां राक्षसीभिः समावृताम्

ત્યાં નિર્જન પ્રદેશમાં, વૃક્ષના મૂળ પાસે, શુચિસ્મિત નિર્મળ સીતાને તેણે જોઈ; તે રાક્ષસીઓથી ચારે તરફથી ઘેરાયેલી હતી।

Verse 39

अश्रुपूर्णेक्षणां हृद्यां संस्मरन्तीमनिन्दिताम् / राममिन्दीवरश्यामं लक्ष्मणं चात्मसंस्थितम्

આંસુભર્યા નેત્રોવાળી, હૃદયથી કોમળ અને નિર્દોષ તે સ્ત્રી નિલકમલ-શ્યામ શ્રીરામને તથા આત્મસ્થિર લક્ષ્મણને વારંવાર સ્મરતી રહી।

Verse 40

निवेदयित्वा चात्मानं सीतायै रहसि स्वयम् / असंशयाय प्रददावस्यै रामाङ्गुलीयकम्

તેને એકાંતમાં સીતાને પોતાનું પરિચય આપીને, તેણી નિઃસંદેહ બને તે માટે શ્રીરામનું અંગુઠીયું તેણીને અર્પણ કર્યું।

Verse 41

दृष्ट्वाङ्गुलीयकं सीता पत्युः परमशोभनम् / मेने समागतं रामं प्रीतिविस्फारितेक्षणा

પતિનું અતિશય શોભન અંગુઠીયું જોઈ, આનંદથી વિસ્તરેલા નેત્રોવાળી સીતાએ માન્યું કે શ્રીરામ આવી પહોંચ્યા છે।

Verse 42

समाश्वास्य तदा सीतां दृष्ट्वा रामस्य चान्तिकम् / नयिष्ये त्वां महाबाहुरुक्त्वा रामं ययौ पुनः

ત્યારે સીતાને આશ્વાસન આપી અને શ્રીરામ નજીક છે એમ જોઈ, મહાબાહુએ કહ્યું—“હું તને તેમના પાસે લઈ જઈશ,” અને ફરી શ્રીરામ પાસે ગયો।

Verse 43

निवेदयित्वा रामाय सीतादर्शनमात्मवान् / तस्थौ रामेण पुरतो लक्ष्मणेन च पूजितः

સીતાદર્શનનું વર્ણન શ્રીરામને નિવેદન કરીને, આત્મસંયમી તે શ્રીરામની સામે ઊભો રહ્યો; લક્ષ્મણે પણ તેને સન્માન આપ્યું।

Verse 44

ततः स रामो बलवान् सार्धं हनुमता स्वयम् / लक्ष्मणेन च युद्धाय बुद्धिं चक्रे हि रक्षसाम्

ત્યારે બલવાન શ્રીરામે સ્વયં હનુમાન તથા લક્ષ્મણ સાથે રાક્ષસો સામે યુદ્ધ કરવાનો નિશ્ચય કર્યો।

Verse 45

कृत्वाथ वानरशतैर्लङ्कामार्गं महोदधेः / सेतुं परमधर्मात्मा रावणं हतवान् प्रभुः

પછી સૈકડો વાનરો દ્વારા મહાસમુદ્ર પર લંકા સુધી માર્ગ કરાવી, પરમ ધર્માત્મા પ્રભુએ સેતુ બાંધી રાવણનો વધ કર્યો।

Verse 46

सपत्नीकं च ससुतं सभ्रातृकमरिदमः / आनयामास तां सीतां वायुपुत्रसहायवान्

વાયુપુત્ર હનુમાનને સહાયક બનાવી, શત્રુદમન (રામ) સીતાને સહપત્ની, પુત્ર અને ભ્રાતા સહિત પાછી લાવ્યા।

Verse 47

सेतुमध्ये महादेवमीशानं कृत्तिवाससम् / स्थापयामास लिङ्गस्थं पूजयामास राघवः

સેતુના મધ્યમાં રાઘવે લિંગરૂપે સ્થિત મહાદેવ ઈશાન—કૃત્તિવાસ—ની સ્થાપના કરી અને તેમની પૂજા કરી।

Verse 48

तस्य देवो महादेवः पार्वत्या सह शङ्करः / प्रत्यक्षमेव भगवान् दत्तवान् वरमुत्तमम्

તેણે માટે ભગવાન મહાદેવ શંકર પાર્વતી સાથે પ્રત્યક્ષ પ્રગટ થયા અને ઉત્તમ વરદાન આપ્યું।

Verse 49

यत् त्वया स्थापितं लिङ्गं द्रक्ष्यन्तीह द्विजातयः / महापातकसंयुक्तास्तेषां पापं विनश्यतु

હે પ્રભુ, તારા દ્વારા સ્થાપિત આ લિંગનું અહીં દ્વિજાતિઓ દર્શન કરે તો, મહાપાતકોથી યુક્ત હોવા છતાં તેમનું પાપ નષ્ટ થાઓ।

Verse 50

अन्यानि चैव पापानि स्नातस्यात्र महोदधौ / दर्शनादेव लिङ्गसल्य नाशं यान्ति न संशयः

અહીં મહોદધિમાં સ્નાન કરનારના અન્ય પાપો પણ ક્ષય પામે છે; અને માત્ર દર્શનથી જ લિંગસંબંધિત શલ્યસમાન ક્લેશ નાશ પામે છે—શંકા નથી।

Verse 51

यावत् स्थास्यन्ति गिरयो यावदेषा च मेदिनी / यावत् सेतुश्च तावच्च स्थास्याम्यत्र तिरोहितः

જ્યાં સુધી પર્વતો સ્થિર રહેશે, જ્યાં સુધી આ ધરતી રહેશે, અને જ્યાં સુધી પવિત્ર સેતુ અડગ રહેશે—ત્યાં સુધી હું અહીં સામાન્ય દૃષ્ટિથી અદૃશ્ય રહી નિવાસ કરીશ।

Verse 52

स्नानं दानं जपः श्राद्धं भविष्यत्यक्ष्यं कृतम् / स्मरणादेव लिङ्गस्य दिनपापं प्रणश्यति

અહીં સ્નાન, દાન, જપ અને શ્રાદ્ધ—એ બધાનું ફળ અક્ષય બને છે; અને માત્ર લિંગનું સ્મરણ કરવાથી જ દિવસભરનું પાપ નષ્ટ થાય છે।

Verse 53

इत्युक्त्वा भगवाञ्छंभुः परिष्वज्य तु राघवम् / सनन्दी सगणो रुद्रस्तत्रैवान्तरधीयत

આમ કહી ભગવાન શંભુએ રાઘવને આલિંગન આપ્યું; પછી નંદી તથા ગણો સાથે રુદ્ર તે જ સ્થળે અંતર્ધાન થયા।

Verse 54

रामो ऽपि पालयामास राज्यं धर्मपरायणः / अभिषिक्तो महातेजा भरतेन महाबलः

રામ પણ ધર્મપરાયણ રહી રાજ્યનું પાલન કરતો રહ્યો. મહાબલી ભરતે તે મહાતેજસ્વી વીરસ્વરૂપ રામનો રાજ્યાભિષેક કર્યો.

Verse 55

विशेषाढ् ब्राह्मणान् सर्वान् पूजयामसचेश्वरम् / यज्ञेन यज्ञहन्तारमश्वमेधेन शङ्करम्

અતએવ અમે વિશેષ ભક્તિથી સર્વ બ્રાહ્મણોનું પૂજન કર્યું અને તેમની સાથે ઈશ્વરનું પણ. યજ્ઞ દ્વારા યજ્ઞના નિયંતા તથા અંત કરનાર શંકરને, ખાસ કરીને અશ્વમેધ યજ્ઞથી, આરાધ્યો.

Verse 56

रामस्य तनयो जज्ञे कुश इत्यभिविश्रुतः / लवश्च सुमहाभागः सर्वतत्त्वार्थवित् सुधीः

રામને ‘કુશ’ નામે પ્રસિદ્ધ પુત્ર જન્મ્યો. તેમજ ‘લવ’—અતિભાગ્યવાન, સુબુદ્ધિ, સર્વ તત્ત્વોના અર્થનો જાણકાર—જન્મ્યો.

Verse 57

अतिथिस्तु कुशाज्जज्ञे निषधस्तत्सुतो ऽभवत् / नलस्तु निषधस्याभून्नभस्तमादजायत

કુશમાંથી અતિથિ જન્મ્યા; તેમના પુત્ર નિષધ થયા. નિષધમાંથી નલ જન્મ્યા અને નલમાંથી નભસ ઉત્પન્ન થયા.

Verse 58

नभसः पुण्डरीकाख्यः क्षेमधन्वा च तत्सुतः / तस्य पुत्रो ऽभवद् वीरो देवानीकः प्रतापवान्

નભસમાંથી ‘પુંડરીક’ નામે પુત્ર જન્મ્યો અને તેના પુત્ર ક્ષેમધન્વા થયા. ક્ષેમધન્વાનો પુત્ર દેવાનીક વીરસ્વરૂપ અને પ્રતિાપી થયો.

Verse 59

अहीनगुस्तस्य सुतो सहस्वांस्तत्सुतो ऽभवत् / तस्माच्चन्द्रावलोकस्तु तारापीडस्तु तत्सुतः

અહીનગુમાંથી સહસ્વાન નામનો પુત્ર થયો; ત્યારબાદ તેના પણ પુત્રનો જન્મ થયો. તેમાંથી ચન્દ્રાવલોક ઉત્પન્ન થયો અને ચન્દ્રાવલોકનો પુત્ર તારાપીડ થયો.

Verse 60

तारापीडाच्चन्द्रगिरिर्भानुवित्तस्ततो ऽभवत् / श्रुतायुरभवत् तस्मादेते इक्ष्वाकुवंशजाः / सर्वे प्राधान्यतः प्रोक्ताः समासेन द्विजोत्तमाः

તારાપીડમાંથી ચન્દ્રગિરિ થયો; તેમાંથી ભાનુવિત્ત ઉત્પન્ન થયો. ભાનુવિત્તમાંથી શ્રુતાયુ થયો. આ બધા ઇક્ષ્વાકુવંશજ છે; હે દ્વિજોત્તમ, મુખ્ય પુરુષો સંક્ષેપમાં કહ્યા છે.

Verse 61

य इमं शृणुयान्नित्यमिक्ष्वाकोर्वंशमुत्तमम् / सर्वपापविनिर्मुक्तो स्वर्गलोके महीयते

જે આ ઉત્તમ ઇક્ષ્વાકુવંશનું નિત્ય શ્રવણ કરે છે, તે સર્વ પાપોથી મુક્ત થઈ સ્વર્ગલોકમાં મહિમાવાન થાય છે.