Adhyaya 36

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीय उपोद्धातपादे भार्गवच रिते पञ्चत्रिंशत्तमो ऽध्यायः // ३५// वसिष्ठ उवाच अवगत्य स वै सर्वं कारणं प्रीतमानसः / उवाच भार्गवं राममगस्त्यः कुंभसंभवः

આ રીતે શ્રીબ્રહ્માંડ મહાપુરાણમાં વાયુપ્રોક્ત મધ્યમભાગના તૃતીય ઉપોદ્ઘાતપાદમાં ભાર્ગવચરિતનો પાંત્રીસમો અધ્યાય. વસિષ્ઠ બોલ્યા—સર્વ કારણ જાણી પ્રસન્નચિત્ત થઈ કુંભસમ્ભવ અગસ્ત્યે ભાર્ગવ રામને કહ્યું.

Verse 2

अगस्त्य उवाच शृणु राम महाभाग कथयामि हितं तव / मन्त्रस्य सिद्धिं येन त्वं शीघ्रमेव समाप्नुयाः

અગસ્ત્ય બોલ્યા—હે મહાભાગ રામ, સાંભળ; હું તારા હિતની વાત કહું છું, જેના દ્વારા તું મંત્રસિદ્ધિ શીઘ્ર જ પ્રાપ્ત કરશ.

Verse 3

भक्तेस्तु लक्षणं ज्ञात्वा त्रिविधाया महामते / यो यतेत नरस्तस्य सिद्धिर्भवति सत्वरम्

હે મહામતે! ત્રિવિધ ભક્તિનાં લક્ષણ જાણીને જે મનુષ્ય તેમાં પ્રયત્ન કરે, તેની સિદ્ધિ તત્કાળ થાય છે.

Verse 4

एकदाहमनुप्राप्तो ऽनन्तदर्शनकाङ्क्षया / पातालं नागराचैन्द्रैः शोभितं परया मुदा

એક વખત અનંતના દર્શનની ઇચ્છાથી હું પાતાળમાં પહોંચ્યો; તે નાગરાજો અને ઇન્દ્રસમાન દેવોથી શોભિત, પરમ આનંદથી ભરેલું હતું.

Verse 5

तत्र दृष्टा महाभाग मया सिद्धाः समन्ततः / सनकाद्या नारदश्च गौतमो जाजलिःक्रतुः

હે મહાભાગ! ત્યાં મેં સર્વત્ર સિદ્ધોને જોયા—સનકાદિ, નારદ, ગૌતમ, જાજલિ અને ક્રતુ.

Verse 6

ऋभुर्हंसो ऽरुणिश्चैव वाल्मीकिः शक्तिरासुरिः / एते ऽन्ये च महासिद्धा वात्स्यायनमुखा द्विज

ઋભુ, હંસ, અરુણિ, વાલ્મીકિ, શક્તિ અને આસુરિ—હે દ્વિજ, આ ઉપરાંત વાત્સ્યાયનમુખ અન્ય મહાસિદ્ધો પણ હતા.

Verse 7

उपासत ह्युपा सीना ज्ञानार्थं फणिनायकम् / तं नमस्कृत्य नागैन्द्रैः सह सिद्धैर्महात्मभिः

તેઓ જ્ઞાનાર્થે ફણિનાયક (નાગનાયક)ની ઉપાસનામાં આસનસ્થ હતા; નાગેન્દ્રો અને મહાત્મા સિદ્ધો સાથે તેને નમસ્કાર કરીને.

Verse 8

उपविष्टः कथात्तत्र शृण्वानो वैष्णवीर्मुदा / येयं भूमिर्महाभाग भूतधात्री स्वरूपिणी

તે ત્યાં બેસીને વૈષ્ણવી કથા આનંદથી સાંભળતો હતો; હે મહાભાગ, આ ભૂમિ જ ભૂતધાત્રી સ્વરૂપિણી છે.

Verse 9

निविष्टा पुरतस्तस्य शृण्वन्ती ताः कथाः सदा / यद्यत्पृच्छति सा भूमिः शेषं साक्षान्महीधरम्

તે ભૂમિ તેની સામે બેસીને સદા તે કથાઓ સાંભળતી; અને જે જે પૂછતી, તે સాక్షાત્ મહીધર શેષને પૂછતી હતી.

Verse 10

शृण्वन्ति ऋषयः सर्वे तत्रस्था तदनुग्रहात् / मया तत्र श्रुतं वत्स कृष्णप्रेमामृतं शुभम्

તેણાના અનુગ્રહથી ત્યાં રહેલા બધા ઋષિઓ સાંભળે છે; હે વત્સ, મેં ત્યાં શુભ કૃષ્ણપ્રેમામૃત સાંભળ્યું છે.

Verse 11

स्तोत्रं तत्ते प्रवक्ष्यामि यस्यार्थं त्वमिहागतः / वाराहाद्यवताराणां चरितं पापनाशनम्

જે હેતુથી તું અહીં આવ્યો છે, તે સ્તોત્ર હું તને કહું છું; વરાહાદિ અવતારોનું ચરિત પાપનાશક છે.

Verse 12

सुखदं मोक्षदं चैव ज्ञानविज्ञान कारणम् / श्रुत्वा सर्वं धरा वत्स प्रत्दृष्टा तं धराधरम्

આ સુખદ, મોક્ષદ અને જ્ઞાન-વિજ્ઞાનનું કારણ છે; હે વત્સ, બધું સાંભળી ધરાએ તે ધરાધરને પ્રત્યક્ષ જોયો.

Verse 13

उवाच प्रणता भूयो ज्ञातुं कृष्णविचेष्टितम् / धरण्युवाच अलङ्कृतं जन्म पुंसामपि नन्दव्रजौकसाम्

પ્રણામ કરીને તેણીએ ફરી કહ્યું—હું શ્રીકૃષ્ણની લીલાચેષ્ટાઓ જાણવા ઇચ્છું છું. ધરણી બોલી—નંદના વ્રજમાં વસતા મનુષ્યોનું જન્મ પણ અલંકૃત અને ધન્ય બન્યું.

Verse 14

तस्य देवस्य कृष्णस्य लीलाविग्रहधारिणः / जयोपाधिनियुक्तानि संति नामान्यनेकशः

લીલાવિગ્રહ ધારણ કરનાર તે દેવ શ્રીકૃષ્ણને વિજય-ઉપાધિઓથી યુક્ત અનેક નામો છે.

Verse 15

तेषु नामानि मुख्यानि श्रोतुकामा चिरादहम् / तत्तानि ब्रूहि नामानि वासुदेवस्य वासुके

તે નામોમાંથી મુખ્ય નામો હું લાંબા સમયથી સાંભળવા ઇચ્છું છું. હે વાસુકે, વાસુદેવના તે નામો કહો.

Verse 16

नातः परतरं पुण्यं त्रिषु लोकेषु विद्यते / शेष उवाच वसुंधरे वरारोहे जनानामस्ति मुक्तिदम्

આથી પરમ પুণ્ય ત્રણેય લોકમાં નથી. શેષ બોલ્યા—હે વસુંધરે, હે વરારોહે, આ જનને મુક્તિ આપનાર છે.

Verse 17

सर्वमङ्गलमूर्द्धन्यमणिमाद्यष्टसिद्धिदम् / महापातककोटिघ्न सर्वतीर्थफलप्रदम्

આ સર્વ મંગળોમાં શિરોમણિ છે, અણિમા આદિ અષ્ટસિદ્ધિ આપનાર; કરોડો મહાપાતકોનો નાશ કરનાર અને સર્વ તીર્થફળ પ્રદાન કરનાર છે.

Verse 18

समस्तजपयज्ञानां फलदं पापनाशनम् / शृणु देवि प्रवक्ष्यामि नाम्नामष्टोतरं शतम्

આ સર્વ જપ અને યજ્ઞોના ફળ આપનારું તથા પાપનાશક છે. હે દેવી, સાંભળો—હું નામોના અષ્ટોત્તર શતનું વર્ણન કરું છું.

Verse 19

महस्रनाम्नां पुण्यानां त्रिरावृत्त्या तु यत्फलम् / एकावृत्त्या तु कृष्णस्य नामैकं तत्प्रयच्छति

પવિત્ર સહસ્રનામનું ત્રણ વાર પાઠ કરવાથી જે ફળ મળે, તે જ ફળ કૃષ્ણના એક નામનું એક વાર સ્મરણ કરવાથી મળે છે.

Verse 20

तस्मात्पुण्यतरं चैतत्स्तोत्रं पातकनाशनम् / नाम्नामष्टोत्तरशतस्याहमेव ऋषिः प्रिये

અતએવ આ સ્તોત્ર વધુ પુણ્યદાયક અને પાતકનાશક છે. હે પ્રિયે, આ અષ્ટોત્તર-શતનામનો ઋષિ હું જ છું.

Verse 21

छन्दो ऽनुष्टुब्देवता तु योगः कृष्णप्रियावहः / श्रीकृष्णः कमलानाथो वासुदेवः सनातनः

આનું છંદ અનુષ્ટુપ છે; દેવતા-યોગ કૃષ્ણપ્રિયતા લાવનાર છે. શ્રીકૃષ્ણ, કમલાનાથ, વાસુદેવ—સનાતન છે.

Verse 22

वसुदेवात्मजः पुण्यो लीलामानुषविग्रहः / श्रीवत्सकौस्तभधरो यशोदावत्सलो हरिः

તે વસુદેવનો પુત્ર, પરમ પુણ્યમય, લીલા માટે માનવ દેહ ધારણ કરનાર છે. શ્રીવત્સ અને કૌસ્તુભ ધારણ કરનાર, યશોદા પ્રત્યે વાત્સલ્ય ધરાવનાર હરિ છે.

Verse 23

चतुर्भुजात्तचक्रासिगदाशङ्खाद्युदायुधः / देवकीनन्दनः श्रीशो नन्दगोपप्रियात्मजः

તે ચતુર્ભુજ છે, ચક્ર, ખડ્ગ, ગદા, શંખ વગેરે દિવ્ય આયુધ ધારણ કરનાર; દેવકીનંદન, શ્રીપતિ, અને નંદગોપનો પ્રિય પુત્ર છે।

Verse 24

यमुनावेगसंहारी बलभद्रप्रियानुजः / पूतनाजीवितहरः शकटासुरभञ्जनः

તે યમુનાના પ્રચંડ વેગને શમાવનાર, બલભદ્રનો પ્રિય અનુજ; પૂતનાના પ્રાણ હરણ કરનાર અને શકટાસુરનો ભંજન કરનાર છે।

Verse 25

नन्दप्रजजनानन्दी सच्चिदानन्दविग्रहः / नवनीतविलिप्ताङ्गो नवनीतनटो ऽनघः

તે નંદના વ્રજજનોને આનંદ આપનાર, સચ્ચિદાનંદ સ્વરૂપ; જેના અંગો નવનીતથી લિપ્ત છે, તે નિષ્પાપ નવનીત-નટ છે।

Verse 26

नवनीतलवाहारी मुचुकुन्दप्रसादकृत् / षोडशस्त्रीसहस्रेशस्त्रिभङ्गी मधुराकृतिः

તે નવનીતનો કણ ચોરી લેનાર, મુચુકુન્દને કૃપા આપનાર; સોળ હજાર સ્ત્રીઓના સ્વામી, ત્રિભંગી ભંગિમાવાળો અને મધુર આકૃતિવાળો છે।

Verse 27

शुकवागमृताब्धीन्दुर्गोविन्दो गोविदांपतिः / वत्सपालनसंचारी धेनुकासुरमर्द्दनः

તે શુકદેવની વાણીરૂપ અમૃતસમુદ્રનો ચંદ્ર, ગોવિંદ, ગોપોના સ્વામી; વાછરડાં ચરાવતા સંચરનાર અને ધેનુકાસુરનો મર્દન કરનાર છે।

Verse 28

तृणीकृततृणावर्त्तो यमलार्जुनभञ्जनः / उत्तालतालभेत्ता च तमालश्यामला कृतिः

જે તૃણાવર્તને તૃણ સમાન કરી દમન કરે છે, જે યમલાર્જુન વૃક્ષોને ભાંગી નાખે છે, જે ઊંચા તાલવૃક્ષોને ચીરી નાખે છે, અને જે તમાલવૃક્ષ સમ શ્યામ કાંતિ ધરાવે છે।

Verse 29

गोपगोपीश्वरो योगी सूर्यकोटिसमप्रभः / इलापतिः परञ्ज्योतिर्यादवेन्द्रो यदूद्वहः

ગોપો અને ગોપીઓના ઈશ્વર, યોગી, કરોડો સૂર્ય સમાન તેજસ્વી; ઇલાપતિ, પરમ જ્યોતિ, યાદવોના ઇન્દ્ર, અને યદુવંશના શ્રેષ્ઠ આધાર।

Verse 30

वनमाली पीतवासाः पारिजातापहरकः / गोवर्द्धनाचलोद्धर्त्ता गोपालः सर्वपालकः

વનમાળા ધારણ કરનાર, પીતવસ્ત્ર પહેરનાર, પારિજાતનું અપહરણ કરનાર; ગોવર્ધન પર્વત ઉઠાવનાર, ગોપાલ, અને સર્વનો પાલક।

Verse 31

अजो निरञ्जनः कामजनकः कञ्जलोचनः / मधुहा मथुरानाथो द्वारकानाथको बली

અજ, નિરંજન, કામનો જનક, કમળલોચન; મધુનો સંહારક, મથુરાનો નાથ, દ્વારકાનો નાથ, અને બલવાન।

Verse 32

वृन्दावनान्तसंचारी तुलसीदामभूषणः / स्यमन्तकमणेर्हर्त्ता नरनारायणात्मकः

વૃંદાવનના અંતરમાં વિહાર કરનાર, તુલસીની માળાથી શોભિત; સ્યમંતક મણિનો હર્તા, અને નર-નારાયણ સ્વરૂપ।

Verse 33

कुब्जाकृष्टांबरधरो मायी परमपूरुषः / मुष्टिकासुरचाणूरमल्लयुद्धविशारदः

કુબ્જાએ ખેંચેલું વસ્ત્ર ધારણ કરનાર, માયામય પરમપુરુષ; મુષ્ટિકાસુર અને ચાણૂર જેવા મલ્લયુદ્ધમાં નિપુણ।

Verse 34

संसारवैरी कंसारिर्मुरारिर्नरकान्तकः / अनादि ब्रह्मचारी च कृष्णाव्यसनकर्षकः

સંસારનો વૈરી, કંસનો શત્રુ, મુરનો સંહારક, નરકનો અંત કરનાર; અનાદિ બ્રહ્મચારી અને કૃષ્ણભક્તોના વ્યસનો હરણ કરનાર।

Verse 35

शिशुपालशिरस्छेत्ता दुर्योधनकुलान्तकृत / विदुराक्रूरवरदो विश्वरूपप्रदर्शकः

શિશુપાલનું શિરચ્છેદ કરનાર, દુર્યોધનના કુળનો અંત કરનાર; વિદુર અને અક્રૂરને વર આપનાર, વિશ્વરૂપ દર્શાવનાર।

Verse 36

सत्यवाक्सत्यसंकल्पः सत्यभामारतो जयी / सुभद्रापूर्वजो विष्णुर्भीष्ममुक्तिप्रदायकः

સત્યવચન, સત્યસંકલ્પ; સત્યભામામાં રત, વિજયી; સુભદ્રાનો અગ્રજ વિષ્ણુ, ભીષ્મને મુક્તિ આપનાર।

Verse 37

जगद्गुरुर्जगन्नाथो वेणुवाद्य विशारदः / वृषभासुरविध्वंसी बकारिर्बाणबाहुकृत्

જગદગુરુ, જગન્નાથ, વેણુવાદનમાં નિપુણ; વૃષભાસુરનો વિનાશક, બકાસુરનો શત્રુ, બાણાસુરની બાહુઓ કાપનાર।

Verse 38

युधिष्टिरप्रतिष्ठाता बर्हिबर्हावतंसकः / पार्थसारथिरव्यक्तो गीतामृतमहोदधिः

યુધિષ્ઠિરને પ્રતિષ્ઠિત કરનાર, મોરપંખના મુકુટથી શોભિત; પાર્થના સારથી, અવ્યક્ત પ્રભુ—ગીતા-અમૃતનો મહાસાગર।

Verse 39

कालीयफणिमाणिक्यरञ्जितः श्रीपदांबुजः / दामोदरो यज्ञभोक्ता दानवैद्रविनाशनः

કાળીય નાગના ફણિ-માણિક્યોથી રંજિત શ્રીપદકમળ; દામોદર, યજ્ઞનો ભોક્તા, દાનવસમૂહનો વિનાશક।

Verse 40

नारायणः परं ब्रह्म पन्नगाशनवाहनः / जलक्रीडासमासक्तगोपीवस्त्रापहारकः

નારાયણ, પરમ બ્રહ્મ; સર્પભક્ષક ગરુડ જેનું વાહન છે; જલક્રીડામાં આસક્ત, ગોપીઓના વસ્ત્ર અપહરણ કરનાર।

Verse 41

पुण्यश्लोकस्तीर्थपादो वेदवेद्यो दयानिधिः / सर्वतीर्थान्मकः सर्वग्रहरूपी परात्परः

પુણ્યશ્લોક, જેમના ચરણો જ તીર્થ છે; વેદોથી વેદ્ય, દયાનો નિધિ; સર્વ તીર્થોનું સ્વરૂપ, સર્વ ગ્રહોનું રૂપ, પરાત્પર।

Verse 42

इत्येवं कृष्णदेवस्य नाम्नामष्टोत्तरं शतम् / कृष्णोन कृष्णभक्तेन श्रुत्वा गीतामृतं पुरा

આ રીતે શ્રીકૃષ્ણદેવના નામોનું અષ્ટોત્તર-શત પૂર્ણ થયું; પ્રાચીનકાળે કૃષ્ણભક્તે કૃષ્ણ પાસેથી ગીતા-અમૃત સાંભળી (આનું પાઠ કર્યું)।

Verse 43

स्तोत्रं कृष्णप्रियकरं कृतं तस्मान्मया श्रुतम् / कृष्णप्रेमामृतं नाम परमानन्ददायकम्

આ સ્તોત્ર શ્રીકૃષ્ણને અતિ પ્રિય છે; મેં ત્યાંથી સાંભળી તેને રચ્યું. તેનું નામ ‘કૃષ્ણપ્રેમામૃત’ છે, જે પરમ આનંદ આપનાર છે.

Verse 44

अत्युपद्रवदुः खघ्नं परमायुष्य वर्द्धनम् / दानं व्रतं तपस्तीर्थं यत्कृतं त्विह जन्मनि

આ અત્યંત ઉપદ્રવ અને દુઃખનો નાશ કરે છે તથા પરમ આયુષ્ય વધારે છે; આ જન્મમાં કરેલું દાન, વ્રત, તપ અને તીર્થસેવા જેવું ફળ પણ તેમાં છે.

Verse 45

पठतां शृण्वतां चैव कोटिकोटिगुणं भवेत् / पुत्रप्रदमपुत्राणामगती नां गतिप्रदम्

જે વાંચે અને સાંભળે તેમને કરોડો-કરોડ ગુણ ફળ મળે; આ નિઃસંતાનને પુત્ર આપે છે અને નિરાધારને ગતિ આપે છે.

Verse 46

धनवाहं दरिद्राणां जयेच्छूनां जयावहम् / शिशूनां गोकुलानां च पुष्टिदं पुण्यवर्द्धनम्

આ ગરીબો માટે ધન લાવનાર, વિજય ઇચ્છનાર માટે વિજય આપનાર; શિશુઓ અને ગોકુલવાસીઓ માટે પુષ્ટિદાયક તથા પુણ્યવર્ધક છે.

Verse 47

बालरोगग्रहादीनां शमनं शान्तिकारकम् / अन्ते कृष्णस्मरणदं भवतापत्रयापहम्

આ બાળરોગો અને ગ્રહાદિ પીડાઓને શમાવે છે તથા શાંતિ આપે છે; અંતકાળે કૃષ્ણસ્મરણ કરાવે છે અને સંસારના ત્રિવિધ તાપોને દૂર કરે છે.

Verse 48

असिद्धसाधकं भद्रे जपादिकरमात्मनाम् / कृष्णाय यादवेन्द्राय ज्ञानमुद्राय योगिने

હે ભદ્રે! આ જપાદિ આત્માઓ માટે અસિદ્ધને પણ સિદ્ધ કરનાર છે—યાદવેન્દ્ર, જ્ઞાનમુદ્રાધારી યોગી શ્રીકૃષ્ણને (અર્પિત).

Verse 49

नाथाय रुक्मिणीशाय नमो वेदान्तवेदिने / इमं मन्त्रं महादेवि जपन्नेव दिवा निशम्

રુક્મિણીનાથ, વેદાંતના જ્ઞાતા પ્રભુને નમસ્કાર. હે મહાદેવી! આ મંત્રને દિવસ-રાત જપતા રહો.

Verse 50

सर्वग्रहानुग्रहभाक्सर्वप्रियतमो भवेत् / पुत्रपौत्रैः परिवृतः सर्वसिद्धिसमृद्धिमान्

તે સર્વ ગ્રહોની કૃપા પામે છે અને સર્વનો અતિ પ્રિય બને છે; પુત્ર-પૌત્રોથી પરિભ્રમિત, સર્વ સિદ્ધિથી સમૃદ્ધ બને છે.

Verse 51

निषेव्य भोगानन्ते ऽपिकृष्णासायुज्यमाप्नुयात् / अगस्त्य उवाच एतावदुक्तो भागवाननन्तो मूर्त्तिस्तु संकर्षणसंज्ञिता विभो

ભોગો ભોગવીને પણ અંતે તે કૃષ્ણ-સાયુજ્ય પામે છે. અગસ્ત્ય બોલ્યા—એટલું કહીને, ‘સંકર્ષણ’ નામે પ્રસિદ્ધ મૂર્તિવાળા ભગવાન અનંત, હે વિભો! (વિરામ પામ્યા).

Verse 52

धराधरो ऽलं जगतां धरायै निर्दिश्य भूयो विरराम मानदः / ततस्तु सर्वे सनकादयो ये समास्थितास्तत्परितः कथादृताः / आनन्द पूर्ण्णंबुनिधौ निमग्नाः सभाजयामासुरहीश्वरं तम्

જગતને ધારણ કરનારી ધરતી માટે ‘આટલું પૂરતું’ એમ સૂચવી, માન આપનાર ધરાધરે ફરી વિરામ લીધો. ત્યારબાદ આસપાસ બેઠેલા સનકાદિ સર્વે કથામાં તન્મય થઈ, આનંદપૂર્ણ સાગરમાં નિમગ્ન બની, તે અહીશ્વરનું સન્માન કરવા લાગ્યા.

Verse 53

ऋषय ऊचुः नमो नमस्ते ऽखिलविश्वाभावन प्रपन्नभक्तार्त्तिहराव्ययात्मन् / धराधरायापि कृपार्णवाय शेषाय विश्वप्रभवे नमस्ते

ઋષિઓએ કહ્યું—હે અખિલ વિશ્વના પોષક! તમને વારંવાર નમસ્કાર. હે શરણાગત ભક્તોના દુઃખહર, અવ્યય આત્મન્! ધરાધર તથા કૃપાસાગર શેષ, વિશ્વપ્રભુ—તમને નમસ્કાર.

Verse 54

कृष्णामृतं नः परिपायितं विभो विधूतपापा भवता कृता वयम् / भवादृशा दीनदयालवो विभो समुद्धरन्त्येव निजान्हि संनतान्

હે વિભો! તમે અમને કૃષ્ણામૃત પાન કરાવ્યું; તેથી અમારા પાપ ધોઈ ગયા. હે વિભો! આપ જેવા દીનદયાળુ પ્રભુ પોતાના શરણાગતોને નિશ્ચયે ઉદ્ધારે છે.

Verse 55

एवं नमस्कृत्य फणीश पादयोर्मनो विधायाखिलकामपूरयोः / प्रदक्षिणीकृत्य धराधराधरं सर्वे वयं स्वावसथानुपागताः

આ રીતે ફણીશ્વરના ચરણોમાં નમસ્કાર કરીને, સર્વ કામ પૂર્ણ કરનારાં તે ચરણોમાં મન સ્થિર કરીને, ધરાધર-ધારક (શેષ)ની પ્રદક્ષિણા કરીને અમે સૌ પોતપોતાના નિવાસસ્થાને પરત ગયા.

Verse 56

इति ते ऽभिहितं राम स्तोत्रं प्रेमामृताभिधम् / कृष्णस्य राधाकान्तस्य सिद्धिदम्

હે રામ! આ રીતે તને ‘પ્રેમામૃત’ નામનું સ્તોત્ર કહેવામાં આવ્યું; તે રાધાકાંત શ્રીકૃષ્ણનું છે અને સિદ્ધિ આપનારું છે.

Verse 57

इदं राम महाभाग स्तोत्रं परमदुर्लभम् / श्रुतं साक्षाद्भगवतः शेषात्कथयतः कथाः

હે મહાભાગ રામ! આ સ્તોત્ર પરમ દુર્લભ છે; કથાઓ કહેતા સాక్షાત્ ભગવાન શેષ પાસેથી મેં તેને પ્રત્યક્ષ સાંભળ્યું છે.

Verse 58

यावन्ति मन्त्रजालानि स्तोत्राणि कवचानि च

જેટલાં મંત્રજાળ, સ્તોત્રો અને કવચો છે—તે બધાં।

Verse 59

त्रैलोक्ये तानि सर्वाणि सिद्ध्यन्त्येवास्य शीलनात् / वसिष्ठ उवाच एवमुक्त्वा महाराज कृष्णप्रेमामृतं स्तवम् / यावद्व्यरसींत्स मुनिस्तावत्स्वर्यानमागतम्

ત્રિલોકમાં તે બધું જ આના અનુષ્ઠાનથી સિદ્ધ થાય છે. વસિષ્ઠ બોલ્યા—હે મહારાજ, એમ કહી તેણે કૃષ્ણપ્રેમામૃત સ્તવનું પાઠ કર્યું; એટલામાં સ્વર્ગીય વિમાન આવી પહોંચ્યું.

Verse 60

चतुर्भिरद्भुतैः सिद्धैः कामरूपैर्मनोजवैः / अनुयातमथोत्प्लुत्य स्त्रीपुंसौ हरिणौ तदा / अगस्त्यचरणौ नत्वा समारुरुहतुर्मुदा

કામરૂપ અને મનોજવ એવા ચાર અદ્ભુત સિદ્ધો સાથે આવ્યા. ત્યારબાદ તે હરણિ અને હરણ ઉછળી અગસ્ત્યના ચરણોમાં નમસ્કાર કરીને આનંદથી (વિમાનમાં) ચઢ્યા.

Verse 61

दिव्यदेहधरौ भूत्वा संखचक्रादिचिह्नितौ / गतौ च वैष्णवं लोकं सर्व देवन मस्कृतम् / पश्यतां सर्वभूतानां भार्गवागस्त्ययोस्तथा

તેઓ દિવ્ય દેહ ધારણ કરીને શંખ-ચક્રાદિ ચિહ્નોથી ચિહ્નિત બની વૈષ્ણવ લોકે ગયા; ત્યાં સર્વ દેવોએ તેમને નમસ્કાર કર્યો—આ બધું સર્વ ભૂતો તથા ભાર્ગવ અને અગસ્ત્ય જોતા જોતાં થયું.