Srimad Bhagavatam — Shashtha Skandha, Shloka 5
Nārāyaṇa-kavaca — The Armor of Lord Nārāyaṇa
श्रीविश्वरूप उवाच धौताङ्घ्रिपाणिराचम्य सपवित्र उदङ्मुख: । कृतस्वाङ्गकरन्यासो मन्त्राभ्यां वाग्यत: शुचि: ॥ ४ ॥ नारायणपरं वर्म सन्नह्येद् भय आगते । पादयोर्जानुनोरूर्वोरुदरे हृद्यथोरसि ॥ ५ ॥ मुखे शिरस्यानुपूर्व्यादोंङ्कारादीनि विन्यसेत् । ॐ नमो नारायणायेति विपर्ययमथापि वा ॥ ६ ॥
śrī-viśvarūpa uvāca dhautāṅghri-pāṇir ācamya sapavitra udaṅ-mukhaḥ kṛta-svāṅga-kara-nyāso mantrābhyāṁ vāg-yataḥ śuciḥ
શ્રી વિશ્વરૂપ બોલ્યા—ભય આવે ત્યારે પહેલાં હાથ-પગ ધોઈ આચમન કરવું, પવિત્ર બની ઉત્તરમુખે બેસી કુશ સ્પર્શ કરીને મૌન રહેવું. પછી અષ્ટાક્ષરી અને દ્વાદશાક્ષરી મંત્રોથી કર-અંગન્યાસ કરીને ‘ૐ નમો નારાયણાય’ જપતાં પગથી ક્રમે ઘૂંટણ, જાંઘ, ઉદર, હૃદય, વક્ષ, મુખ અને શિરસ પર ન્યાસ કરવો; ત્યારબાદ ઉલટા ક્રમે પણ કરવો. આ રીતે નારાયણ-કવચ ધારણ થાય છે.
FAQs
This verse instructs that when fear arises one should take shelter of the Narayana-centered “armor,” mentally placing divine protection over the body—signifying complete dependence on Nārāyaṇa.
Viśvarūpa teaches this protective discipline as a devotional safeguard in times of danger, directing the practitioner to consciously invoke Nārāyaṇa’s protection through sacred placement (nyāsa).
When anxiety or threat arises, remember Nārāyaṇa, recite His name/mantra, and cultivate mindful God-centered protection—training the mind to respond to fear with surrender rather than panic.