Srimad Bhagavatam — Shashtha Skandha, Shloka 4
Nārāyaṇa-kavaca — The Armor of Lord Nārāyaṇa
श्रीविश्वरूप उवाच धौताङ्घ्रिपाणिराचम्य सपवित्र उदङ्मुख: । कृतस्वाङ्गकरन्यासो मन्त्राभ्यां वाग्यत: शुचि: ॥ ४ ॥ नारायणपरं वर्म सन्नह्येद् भय आगते । पादयोर्जानुनोरूर्वोरुदरे हृद्यथोरसि ॥ ५ ॥ मुखे शिरस्यानुपूर्व्यादोंङ्कारादीनि विन्यसेत् । ॐ नमो नारायणायेति विपर्ययमथापि वा ॥ ६ ॥
śrī-viśvarūpa uvāca dhautāṅghri-pāṇir ācamya sapavitra udaṅ-mukhaḥ kṛta-svāṅga-kara-nyāso mantrābhyāṁ vāg-yataḥ śuciḥ
વિશ્વરૂપે કહ્યું—ભય આવે ત્યારે પહેલાં હાથ-પગ ધોઈ આચમન કરવું, પવિત્ર કુશ ધારણ કરી ઉત્તરમુખે મૌન અને શુચિ બની બેસવું. પછી અષ્ટાક્ષરી ‘ૐ નમો નારાયણાય’ અને દ્વાદશાક્ષરી મંત્રોથી અંગ-કરન્યાસ કરીને નારાયણપર કવચ ધારણ કરવું. પગથી શરૂ કરીને ક્રમે ઘૂંટણ, જાંઘ, ઉદર, હૃદય, વક્ષ, મુખ અને શિર પર પ્રણવાદિ અક્ષરોનો ન્યાસ કરવો; પછી વિપરીત ક્રમથી પણ ન્યાસ કરવો।
FAQs
This verse emphasizes external and internal purification—washing, ācamana, facing north, performing nyāsa with mantras, and observing controlled speech—before beginning the Narāyaṇa-kavaca.
Viśvarūpa teaches the proper method to invoke Lord Nārāyaṇa’s protective armor, ensuring the practitioner approaches the prayer with purity, discipline, and correct ritual focus.
Create a brief, consistent pre-prayer routine—cleanliness, a quiet posture, and mindful speech—so chanting becomes focused, reverent, and steady.