Adhyaya 320

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे मण्डलानि नामोनविंशत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ विंशत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अघीरास्त्रादिशान्तिकल्पः ईश्वर उवाच अस्त्रयागः पुरा कार्यः सर्वकर्मसु सिद्धिदः मध्ये पूज्यं शिवाद्यस्त्रं वज्रादीन् पूर्वतः क्रमात्

આ રીતે અગ્નિ મહાપુરાણમાં ૩૧૯મો અધ્યાય ‘મંડલાની’ નામે કહેવાયો. હવે ૩૨૦મો અધ્યાય—‘અઘીરાસ્ત્રાદિ શાંતિકલ્પ’ આરંભે છે. ઈશ્વર બોલ્યા: પ્રથમ અસ્ત્રયાગ કરવો જોઈએ; તે સર્વ કર્મોમાં સિદ્ધિ આપે છે. મધ્યમાં શિવાદિ અસ્ત્રોની પૂજા કરવી અને પૂર્વથી ક્રમે વજ્રાદિની પૂજા કરવી.

Verse 2

पञ्चचक्रं दशकरं रणादौ पूजितं जये ग्रहपूजा रविर्मध्ये पूर्वाद्याः सोमकादयः

પંચચક્ર અને દશકર (સ્પોક) ધરાવતું આ મંડલ યુદ્ધના આરંભે પૂજવામાં આવે તો વિજય આપે છે. ગ્રહપૂજામાં સૂર્ય મધ્યમાં હોય છે અને પૂર્વથી ક્રમે ચંદ્ર વગેરે ગ્રહો ગોઠવાય છે.

Verse 3

सर्व एकादशस्थास्तु ग्रहाः स्युः ग्रहपूजनात् अस्त्रशान्तिं प्रवक्ष्यामि सर्वोत्पातविनाशिनीं

ગ્રહપૂજનથી સર્વ ગ્રહો એકાદશ સ્થાનોમાં શુભ રીતે સ્થિર થાય છે. હવે હું સર્વ ઉત્પાતનો નાશ કરનાર અસ્ત્ર-શાંતિ વિધાન કહું છું.

Verse 4

ग्रहरोगादिशमनीं मारीशत्रुविमर्दनीं विनायकोपतप्तिघ्नमघोरास्त्रं जपेन्नरः

મનુષ્યે અઘોર-અસ્ત્ર મંત્રનો જપ કરવો જોઈએ; તે ગ્રહદોષ, રોગ વગેરે શમાવે છે, મારી જેવા શત્રુઓને દમન કરે છે અને વિનાયકના અપ્રસાદથી થતો તાપ નાશ કરે છે.

Verse 5

लक्षं ग्रहादिनाशः स्यादुत्पाते तिलहोमनम् दिव्ये लक्षं तदर्धेन व्योमजोत्पातनाशनं

લક્ષ જપ/આહુતિથી ગ્રહાદિ દોષ નાશ પામે છે; ઉત્પાત થાય ત્યારે તિલહોમ કરવો. દિવ્ય (આકાશીય) ઉત્પાતમાં લક્ષ આહુતિ, અને તેના અર્ધથી વ્યોમજ ઉત્પાત નષ્ટ થાય છે.

Verse 6

घृतेन लक्षपातेन उत्पाते भुमिजे हितम् घृतगुग्गुलुहोमे च सर्वोत्पातादिमर्दनम्

ભૂમિજ (પાર્થિવ) ઉત્પાતમાં ઘીથી લક્ષ આહુતિ આપવી હિતકારી છે. તેમજ ઘી અને ગુગ્ગુલુથી કરાયેલ હોમ સર્વ ઉત્પાત આદિનું દમન કરે છે.

Verse 7

दूर्वाक्षताज्यहोमेन व्याधयो ऽथ घृतेन च सहस्रेण तु दुःखस्वप्ना विनशन्ति न संशयः

દૂર્વા, અક્ષત અને ઘીથી કરેલા હોમથી વ્યાધિઓ શમે છે; અને ઘીની સહસ્ર આહુતિથી દુઃખદ સ્વપ્નો નષ્ટ થાય છે—એમાં સંશય નથી.

Verse 8

अयुताद् ग्रहदोषघ्नो जवाघृतविमिश्रितात् विनायकार्तिशमनमयुतेन घृतस्य च

દસ હજાર પ્રમાણમાં જવા (જવાકુસુમ) અને ઘી મિશ્રિત આહુતિ આપવાથી ગ્રહદોષજન્ય પીડા નાશ પામે છે; અને ઘીની દસ હજાર આહુતિથી વિનાયકજન્ય વિઘ્ન-કષ્ટ શમન થાય છે।

Verse 9

भूतवेदालशान्तिस्तु गुग्गुलोरयुतेन च महावृक्षस्य भङ्गेतु व्यालकङ्के गृहे स्थिते

ભૂત-વૈતાલ શાંતિ માટે ગુગ્ગુલુની દસ હજાર માત્રાથી શાંતિ કર્મ કરવું; તેમજ મહાવૃક્ષ અશુભ રીતે તૂટી જાય, અથવા ઘરમાં સર્પ કે કંક (બગલો) જેવા અપશકુનકારી પ્રાણી/સત્તા વસે, તો પણ એ જ શાંતિવિધિ કરવી।

Verse 10

आरण्यानां प्रवेशे दूर्वाज्याक्षतहावनात् उल्कापाते भूमिकम्पे तिलाज्येनाहुताच्छिवम्

અરણ્યમાં પ્રવેશ સમયે દુર્વા, ઘી અને અક્ષતથી હવન કરવું; અને ઉલ્કાપાત અથવા ભૂકંપ થાય ત્યારે તલ અને ઘીની આહુતિઓથી કલ્યાણ પ્રાપ્ત થાય છે।

Verse 11

रक्तस्रावे तु वृक्षाणामयुताद् गुग्गुलोः शिवं अकाले फलपुष्पाणां राष्ट्रभङ्गे च मारणे

વૃક્ષોમાંથી રક્તસ્રાવ જેવો રસ નીકળે તો ગુગ્ગુલુની દસ હજાર માત્રાથી શાંતિ કરીને કલ્યાણ થાય છે; પરંતુ અકાળે ફળ-ફૂલ દેખાય તો તે રાજ્યભંગ અને મૃત્યુનું સૂચક છે।

Verse 12

द्विपदादेर्यदा मारि लक्षार्धाच्च तिलाज्यतः हस्तिमारीप्रशान्त्यर्थं करिणीदन्तवर्धने

જ્યારે દ્વિપદ વગેરે પ્રાણીઓમાં મારી (મહામારી) ઊભી થાય, ત્યારે તલ અને ઘી સાથે અર્ધ લક્ષ પ્રમાણથી ઉપચાર/પ્રયોગ કરવો—આ હસ્તિ-મારીની શાંતિ માટે તથા કરિણી (હથિણી)ના દાંતની વૃદ્ધિ અને બળવર્ધન માટે છે।

Verse 13

हस्तिन्यां मददृष्टौ च अयुताच्छान्तिरिष्यते अकाले गर्भपाते तु जातं यत्र विनश्यति

હસ્તિનીમાં મદમત્ત દૃષ્ટિ દેખાય તો અયુત (દસ હજાર) મૂલ્યની મહાશાંતિ વિધિ કહેલી છે. તેમજ અકાળે ગર્ભપાત થાય તો ત્યાં જે જન્મે તે નાશ પામે છે એમ કહેવાયું છે.

Verse 14

विकृता यत्र जायन्ते यात्राकाले ऽयुतं हुनेत् तिलाज्यलक्षहोमन्तु उत्तमासिद्धिसाधने

જ્યાં અશુભ વિકૃતિઓ જન્મે, ત્યાં યાત્રા સમયે અયુત (નિર્દિષ્ટ સંખ્યા) આહુતિ આપવી. પરંતુ ઉત્તમ સિદ્ધિ સાધવા તિલ અને ઘીથી લક્ષ (એક લાખ) હોમ કરવો.

Verse 15

मध्यमायां तदर्धेन तत्पादादधमासु च यथा जपस् तथा होमः संग्रामे विजयो भवेत् अघोरास्त्रं जपेन्न्यस्य ध्यात्वा पञ्चास्यमूर्जितम्

મધ્યમ આચરણમાં તેનું અર્ધ, અને અધમ આચરણમાં તેનું ચોથું ભાગ લઈને—જેટલો જપ તેટલો હોમ કરવો; તેથી યુદ્ધમાં વિજય થાય. ન્યાસ કરીને, બળવાન પંચાસ્ય દેવનું ધ્યાન કરી અઘોરાસ્ત્રનો જપ કરવો.