Adhyaya 8

Verse 1

ग, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः प्रेषित इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः विरथ इति ख, ग, ङ, चिह्नितपुस्तकत्रयपाठः आह्वयामास इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः अथ अष्टमो ऽध्यायः श्रीरामावतारकथनं नारद उवाच रामः पम्पासरो गत्वा शोचन् स शर्वरीं ततः हनूमता स सुग्रीवं नीतो मित्रञ्चकार ह

નારદે કહ્યું—રામ પમ્પા સરોવર પાસે ગયા અને શોકમાં તે રાત્રિ વિતાવી. ત્યારબાદ હનુમાનના માર્ગદર્શનથી રામ સુગ્રીવ પાસે પહોંચ્યા અને તેની સાથે મિત્રતા કરી।

Verse 2

सप्त तालान् विनिर्भिद्य शरेणैकेन पश्यतः पादेन दुन्दुभेः कायञ् चिक्षेप दशयोजनं

જોતાં જોતાં તેણે એક જ બાણથી સાત તાળવૃક્ષો ભેદી નાખ્યા અને પોતાના પગથી દુન્દુભિનું શરીર દસ યોજન દૂર ફેંકી દીધું।

Verse 3

तद्रिपुं बालिनं हत्वा भ्रातरं वैरकारिणम् किष्किन्धां कपिराज्यञ्च रुमान्तारां समर्पयत्

ભાઈ હોવા છતાં વૈરનું કારણ બનેલા તે શત્રુ બાલિને મારીને રામે કિષ્કિન્ધા અને વાનર-રાજ્યનું અધિકાર રુમાંતારાને સોંપ્યું।

Verse 4

ऋष्यमूके हरीशाय किष्किन्धेशो ऽब्रवीत्स च सीतां त्वं प्राश्यसे यद्वत् तथा राम करोमि ते

ઋષ્યમૂક પર્વત પર કિષ્કિન્ધાના અધિપતિએ હરીશ (રામ)ને કહ્યું—“જેમ તમે સીતાને ફરી પ્રાપ્ત કરશો, તેમ જ, હે રામ, હું તમારા માટે તે પ્રમાણે કાર્ય કરીશ।”

Verse 5

तच् छ्रुत्वा माल्यवत्पृष्ठे चातुर्मास्यं चकार सः किष्किन्धायाञ्च सुग्रीवो यदा नायाति दर्शनं

એ સાંભળીને તે માલ્યવત્ પર્વતની ઢાળ પર રહ્યો અને ચાતુર્માસ્ય વ્રતનું પાલન કર્યું; કારણ કે કિષ્કિન્ધામાં સુગ્રીવ દર્શન માટે આવ્યો નહોતો।

Verse 6

तदाब्रवीत्तं रामोक्तं लक्ष्मणो व्रज राघवम् न स सङ्कुचितः पन्था येन बाली हतो गतः

ત્યારે રામના કહ્યા મુજબ લક્ષ્મણે કહ્યું—“રાઘવ પાસે જા; એ માર્ગ સંકુચિત નથી—જે માર્ગે વાલી ગયો અને મારાયો।”

Verse 7

समये तिष्ठ सुग्रीव मा बालिपथमन्वगाः सुग्रीव आह संसक्तो गतं कालं न बुद्धवान्

“સમયે સ્થિર રહો, સુગ્રીવ; વાલીના માર્ગનું અનુસરણ ન કરશો।” સુગ્રીવે કહ્યું—“હું આસક્તિમાં ફસાયો હતો; સમય વીતી ગયો તે સમજ્યો નહીં।”

Verse 8

इत्युक्त्वा स गतो रामं नत्वोवाच हरीश्वरः आनीता वानराः सर्वे सीतायाश् च गवेषणे

આવું કહી તે રામ પાસે ગયો; નમસ્કાર કરીને હરીશ્વરે કહ્યું—“સીતાની શોધ માટે બધા વાનરોને એકત્ર કરીને લાવવામાં આવ્યા છે।”

Verse 9

आनरेन्द्रमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः अब्रवीत्तत् इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः प्राप्स्यसि यथा इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः सुग्रीवमाह सङ्क्रुद्ध इति ख, ग, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः सुग्रीव ऋद्धिसंसक्त इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः त्वन्मतात् प्रेषयिष्यामि विचिन्वन्तु च जानकीम् पूर्वादौ मासमायान्तु मासादूर्ध्वं निहन्मि तान्

તમારા મત અનુસાર હું શોધ-દળો મોકલીશ; તેઓ જાનકીનું અનુસંધાન કરે. પૂર્વ દિશાથી આરંભ કરીને એક માસમાં પરત આવે; માસથી વધુ વિલંબ કરે તો હું તેમને સંહાર કરી દઈશ।

Verse 10

इत्युक्ता वानराः पूर्व- पश्चिमोत्तरमार्गगाः जग्मू रामं ससुग्रीवम् अपश्यन्तस् तु जानकीम्

આ રીતે આજ્ઞા મળતાં વાનરો પૂર્વ, પશ્ચિમ અને ઉત્તર માર્ગે નીકળી પડ્યા; તેઓ સુગ્રીવ સાથે રામ પાસે ગયા, પરંતુ જાનકી દેખાઈ નહીં।

Verse 11

रामाङ्गुलीयं सङ्गृह्य हनूमान् वानरैः सह दक्षिणे मार्गयामास सुप्रभाया गुहान्तिके

રામની મુદ્રિકા લઈને હનુમાન વાનરો સાથે દક્ષિણ માર્ગે સુપ્રભાની ગુફા નજીક શોધ કરવા નીકળ્યો।

Verse 12

मासादूर्ध्वञ्च विन्यस्ता अपश्यन्तस्तु जानकीम् ऊचुर्वृथा मरिष्यामो जटायुर्धन्य एवसः

એક માસ સુધી રાહ જોવાનો નિશ્ચય કરીને પણ જાનકી ન દેખાતાં તેઓ બોલ્યા—“અમે વ્યર્થ મરી જઈશું; જટાયુ જ ખરેખર ધન્ય હતો।”

Verse 13

सीतार्थे यो ऽत्यजत् प्राणान् रावणेन हतो रणे तच् छ्रुत्वा प्राह सम्पातिर् विहाय कपिभक्षणं

“સીતા માટે જેણે પ્રાણ ત્યાગ્યા અને રાવણ દ્વારા યુદ્ધમાં મારાયો”—આ સાંભળી સંપાતિએ કપિભક્ષણ છોડીને કહ્યું।

Verse 14

भ्रातासौ मे जटायुर्वै मयोड्डीनो ऽर्कमण्डलम् अर्कतापाद्रक्षितो ऽगात् दग्धपक्षो ऽहमब्भ्रगः

જટાયુ નિશ્ચયે મારો ભાઈ છે. હું મયૂર સૂર્યમંડળ સુધી ઉડી ગયો; સૂર્યની દાહક તાપથી રક્ષિત થઈ પાછો આવ્યો. પાંખો દાઝી ગઈ છતાં હું મેઘમાર્ગગામી બન્યો.

Verse 15

रामवार्ताश्रवात् पक्षौ जातौ भूयो ऽथ जानकीम् पश्याम्यशोकवनिका- गतां लङ्कागतां किल

રામની વાર્તા સાંભળતાં જ મારા પાંખો જાણે ફરી જન્મ્યા. હવે હું નિશ્ચયે જાનકીને જોઈશ—કહે છે કે તે અશોકવનિકામાં ગઈ છે અને લંકામાં પહોંચી છે.

Verse 16

शतयोजनविस्तीर्णे लवणाब्धौ त्रिकूटके ज्ञात्वा रामं ससुग्रीवं वानराः कथयन्तु वै

સો યોજન વિસ્તીર્ણ લવણસમુદ્રમાં ત્રિકૂટ પર્વતે, સુગ્રીવসহ રામને ઓળખીને વાનરો નિશ્ચયે સમાચાર કહો.