Verse 31
Yogatattva
प्रथमाभ्यासकाले तु विघ्नाः स्युः चतुरानन । आलस्यं कत्थनं धूर्तगोष्ठी मन्त्रादिसाधनम् ॥ धातुस्त्रीलौल्यकादीनि मृगतृष्णामयानि वै । ज्ञात्वा सुधीस्त्यजेत् सर्वान् विघ्नान् पुण्यप्रभावतः ॥३०–३१॥
प्रथम-अभ्यास-काले । तु । विघ्नाः । स्युः । चतुरानन । आलस्यम् । कत्थनम् । धूर्त-गोष्ठी । मन्त्र-आदि-साधनम् । धातु । स्त्री-लौल्यक-आदीनि । मृग-तृष्णा-मयानि । वै । ज्ञात्वा । सु-धीः । त्यजेत् । सर्वान् । विघ्नान् । पुण्य-प्रभावतः ।
prathamābhyāsakāle tu vighnāḥ syuḥ caturānana | ālasyam katthanaṃ dhūrtagoṣṭhī mantrādisādhanam || dhātu strīlaulyakādīni mṛgatṛṣṇāmayāni vai | jñātvā sudhīs tyajet sarvān vighnān puṇyaprabhāvataḥ ||30–31||
Mais au temps de la pratique initiale, ô Quatre-Visages (Brahmā), des obstacles surgissent : la paresse, la parole vantarde, la compagnie des fourbes, et la poursuite de moyens tels que les mantras et autres; ainsi que la quête de substances alchimiques et l’ivresse des femmes — tout cela n’est, en vérité, que mirage. L’ayant compris, le sage doit délaisser tous les obstacles par la puissance du mérite (puṇya).
But at the time of initial practice, obstacles arise, O Four-faced (Brahmā): laziness, boastful talk, the company of rogues, and the pursuit of means such as mantras and the like; (also) pursuits such as alchemical substances and infatuation with women—indeed, all are of the nature of a mirage. Having understood (this), the wise person should abandon all obstacles, through the power of merit (puṇya).