Verse 30
Yogatattva
प्रथमाभ्यासकाले तु विघ्नाः स्युः चतुरानन ।
आलस्यं कत्थनं धूर्तगोष्ठी मन्त्रादिसाधनम् ॥
धातुस्त्रीलौल्यकादीनि मृगतृष्णामयानि वै ।
ज्ञात्वा सुधीस्त्यजेत् सर्वान् विघ्नान् पुण्यप्रभावतः ॥३०–३१॥
प्रथम-अभ्यास-काले । तु । विघ्नाः । स्युः । चतुरानन ।
आलस्यम् । कत्थनम् । धूर्त-गोष्ठी । मन्त्र-आदि-साधनम् ।
धातुः । स्त्री-लौल्यक-आदीनि । मृग-तृष्णा-मयानि । वै ।
ज्ञात्वा । सु-धीः । त्यजेत् । सर्वान् । विघ्नान् । पुण्य-प्रभावतः ।
prathamābhyāsakāle tu vighnāḥ syuḥ caturānana |
ālasyaṃ katthanaṃ dhūrtagoṣṭhī mantrādisādhanam ||
dhātustrīlaulyakādīni mṛgatṛṣṇāmayāni vai |
jñātvā sudhīs tyajet sarvān vighnān puṇyaprabhāvataḥ ||30–31||
Mais au temps des premiers exercices, ô Toi aux quatre visages, des obstacles surgissent: la paresse, les paroles de vanité, la fréquentation des rusés, la poursuite des mantras et autres pratiques comme de simples moyens; l’avidité des richesses, l’attrait pour les femmes, et ainsi de suite—tout cela n’est en vérité qu’illusion, tel un mirage. L’ayant reconnu, l’homme au discernement doit délaisser tous les obstacles par la force du mérite et de la conduite juste.
But in the time of first practice, obstacles arise, O four-faced one: laziness, boastful talk, the company of rogues, the pursuit of mantras and the like as (mere) means; craving for minerals/metal (wealth), infatuation with women, and so on—indeed, (all) consisting of mirage-like delusion. Having understood (them), the wise-minded one should abandon all obstacles through the power of merit (right conduct).