Verse 26
Atma
अमुष्य ब्रह्मभूतत्त्वाद् ब्रह्मणः कुत उद्भवः । मायाक्लृप्तौ बन्धमोक्षौ न स्तः स्वात्मनि वस्तुतः ॥
यथा रज्जौ निष्क्रियायां सर्पाभासविनिर्गमौ । अवृतेः सदसत्त्वाभ्यां वक्तव्ये बन्धमोक्षणे ॥ २६–२७ ॥
अमुष्य । ब्रह्म-भूत-तत्त्वात् । ब्रह्मणः । कुतः । उद्भवः ।
माया-क्लृप्तौ । बन्ध-मोक्षौ । न । स्तः । स्व-आत्मनि । वस्तुतः ।
यथा । रज्जौ । निष्क्रियायाम् । सर्प-आभास-विनिर्गमौ ।
अ-वृतेः । सत्-असत्त्वाभ्याम् । वक्तव्ये । बन्ध-मोक्षणे ।
amuṣya brahmabhūtatattvād brahmaṇaḥ kuta udbhavaḥ | māyākḷptau bandhamokṣau na staḥ svātmani vastutaḥ ||
yathā rajjau niṣkriyāyāṃ sarpābhāsavinirgamau | avṛteḥ sadasattvābhyāṃ vaktavye bandhamokṣaṇe || 26–27 ||
Puisque ce Soi est de la nature de Brahman, comment Brahman pourrait-il avoir une origine ? L’asservissement et la délivrance, façonnés par la māyā, n’existent pas en vérité dans le propre Ātman. De même que, dans une corde immobile, on parle de l’apparition et de la disparition d’une apparence de serpent selon la présence ou l’absence du voile (ignorance), ainsi parle-t-on de servitude et de libération.
From the fact that this (Self) is of the nature of Brahman, how could there be any origination for Brahman? Bondage and liberation, fabricated by māyā, do not truly exist in one’s own Self. As, in an inactive rope, the appearance and disappearance of a snake are spoken of due to the presence or absence of covering (ignorance), so too are bondage and liberation spoken of.