पताकाभिर्ध्वजस्थाभिर्द्वारकाजयवर्द्धनः । दिव्यपुण्यप्रकाशेन राजते गिरिराडिव
patākābhirdhvajasthābhirdvārakājayavarddhanaḥ | divyapuṇyaprakāśena rājate girirāḍiva
Parée d’étendards et de mâts de drapeaux, Dvārakā—qui accroît sans cesse la victoire—resplendit d’une clarté divine porteuse de mérite, telle le roi des montagnes.
Prahlāda (continuing from the chapter’s opening attribution)
Tirtha: Dvārakā
Type: kshetra
Scene: Dvārakā gleams like a mountain-king: towering flagpoles, fluttering banners, luminous aura over palaces/temples; the city appears as a radiant fortress of merit and victory.
A sacred city is not merely beautiful; its splendour signifies spiritual potency and auspicious victory rooted in dharma.
Dvārakā, portrayed as resplendent and spiritually radiant.
None; the verse is descriptive, establishing the city’s auspicious qualities for pilgrims.