एवं संतिष्ठमानानां तेषां पार्थिवसत्तम । सप्त मासा व्यतिक्रांतास्ततस्तुष्टा सुरेश्वरी
evaṃ saṃtiṣṭhamānānāṃ teṣāṃ pārthivasattama | sapta māsā vyatikrāṃtāstatastuṣṭā sureśvarī
Ô roi des plus excellents, tandis qu’ils demeuraient ainsi, fermes dans leur observance, sept mois s’écoulèrent ; alors la Déesse, Souveraine des dieux, fut satisfaite.
Narrator (contextual Purāṇic narrator addressing a king; exact speaker not explicit in snippet)
Tirtha: Arbuda-kṣetra (contextual)
Type: kshetra
Listener: A king
Scene: A sequence-like tableau: sādhakas continuing their observance through passing months; the Devī, luminous and regal, subtly appearing or sending signs of satisfaction.
Steadfastness over time in dharmic practice culminates in divine grace.
Within the Prabhāsa-khaṇḍa’s Arbuda-khaṇḍa context, the narrative belongs to the Arbuda (Mount Abu) sacred-region cycle.
A sustained observance (implied vrata/tapas) continuing for months is emphasized, though the exact rite is not named in this verse.