भर्तृयज्ञः पुरा तेन इदं पृष्टः कुतूहलात् । कलिकालं समुद्वीक्ष्य वर्धमानं दिनेदिने
bhartṛyajñaḥ purā tena idaṃ pṛṣṭaḥ kutūhalāt | kalikālaṃ samudvīkṣya vardhamānaṃ dinedine
Par curiosité, il interrogea jadis Bhartṛyajña à ce sujet, voyant l’Âge de Kali croître de jour en jour.
Narrator (Purāṇic narration; speaker not explicit in this verse)
Listener: Sages/seekers (implied)
Scene: King Aśvasena gazes outward as if seeing societal decline—faded rituals, quarrels—then turns toward sage Bhartṛyajña with folded hands, seeking guidance.
Recognizing Kali-yuga’s decline prompts a sincere search for accessible, effective dharma.
Not specified in this verse; it frames the inquiry within the chapter’s tīrtha-oriented discourse.
None yet; the question sets up the request for a suitable Kali-yuga vrata.