ततस्तेषां धर्मराजो जायते वाक्यकारकः । अश्वत्थो वचनेनापि प्रोक्तो ज्ञानप्रदो नृणाम्
tatasteṣāṃ dharmarājo jāyate vākyakārakaḥ | aśvattho vacanenāpi prokto jñānaprado nṛṇām
Alors, pour eux, s’élève Dharma-rāja, celui qui prononce le verdict. L’Aśvattha est dit dispensateur de connaissance aux hommes—fût-ce par la seule énonciation de son nom ou de sa louange.
Brahmā (deduced from 'Brahma–Nārada saṃvāda' colophon context)
Tirtha: Aśvattha (nāma/guṇa-kīrtana)
Type: kshetra
Scene: A subtle cosmic court: Dharma-rāja (Yama) seated as judge, recording merits; beside him an Aśvattha radiates light; a devotee simply utters praise, and a stream of luminous letters (akṣara) rises, transforming into a jñāna-flame above the head.
Dharma governs outcomes, while sacred remembrance—even verbal—can elevate the mind toward jñāna.
The Aśvattha is praised as a sanctifying focus whose very name/praise carries spiritual potency.
Vacana/smaraṇa—uttering or reciting praise of the Aśvattha as a jñāna-enhancing act.