ततश्च मंत्रिभिस्तस्य सत्यसेन इति स्मृतः । अभिषिक्तः सुतो राज्ये वीर्योदार्यसमन्वितः
tataśca maṃtribhistasya satyasena iti smṛtaḥ | abhiṣiktaḥ suto rājye vīryodāryasamanvitaḥ
Ensuite, son fils, connu sous le nom de Satyasena, fut oint par les ministres pour la royauté, pourvu de vaillance et d’une noble générosité.
Sūta (continuing narration)
Scene: A royal consecration: ministers anoint Satyasena, a youthful prince with heroic bearing, in a court setting with ritual vessels and auspicious emblems.
Orderly succession guided by counsel and consecration is portrayed as part of rāja-dharma, sustaining stability for dharmic life.
No site is named in this verse; it advances the story that belongs to the broader sacred-place (tīrtha) glorification section.
Abhiṣeka (anointing/consecration) is referenced as the formal rite of installing the king.