भद्रकर्णे शिवं चैव दण्डके दण्डिनं तथा । ऊर्ध्वरेतं त्रिदण्डायां चण्डीशं कृमिजांगले
bhadrakarṇe śivaṃ caiva daṇḍake daṇḍinaṃ tathā | ūrdhvaretaṃ tridaṇḍāyāṃ caṇḍīśaṃ kṛmijāṃgale
À Bhadrakarṇa, Il est adoré comme Śiva ; à Daṇḍaka, comme Daṇḍin, le Seigneur qui châtie. À Tridaṇḍā, Il est connu comme Ūrdhvaretas, l’ascète à l’énergie élevée ; et à Kṛmijāṅgala, comme Caṇḍīśa, le Seigneur à la puissance farouche.
Sūta (Lomaharṣaṇa) to the sages (deduced)
Tirtha: Bhadrakarṇa / Daṇḍaka / Tridaṇḍā / Kṛmijāṅgala (clustered listing)
Type: kshetra
Scene: A forest pilgrimage: Bhadrakarṇa shrine serene under trees; Daṇḍaka with Śiva as Daṇḍin holding staff/trident, symbolizing righteous chastisement; Tridaṇḍā with ascetics carrying three staffs and a radiant liṅga signifying Ūrdhvaretas; Kṛmijāṅgala with Caṇḍīśa as fierce guardian amid dense jungle and protective firelight.
Śiva is both disciplinarian and yogin—protector through justice (Daṇḍin) and purifier through tapas (Ūrdhvaretas).
Bhadrakarṇa, Daṇḍaka, Tridaṇḍā, and Kṛmijāṅgala.
No direct prescription; the verse supports tīrtha-yātrā and worship via the correct local nāma.