तदा याम्यैश्च नीतोऽसाविंद्रसेनो दुरात्मवान् । यमान्तिकमनुप्राप्तस्तदा राजा सकल्मषः
tadā yāmyaiśca nīto'sāviṃdraseno durātmavān | yamāntikamanuprāptastadā rājā sakalmaṣaḥ
Alors le mauvais Indrasena fut emmené par les serviteurs de Yama. Le roi, souillé de péchés, fut conduit jusqu’à la présence même de Yama.
Sūta (Lomaharṣaṇa) to the sages (deduced)
Listener: Sages/pilgrims
Scene: A stark procession: Yamadūtas with nooses escort Indrasena through a dark path to Yama’s court; the king appears diminished, marked by soot-like stains of sin, approaching a radiant yet terrifying throne of justice.
Actions follow the soul; adharma leads to accountability before the cosmic law embodied by Yama.
No holy site is named in this verse.
None.