निर्विकानि विकारैश्च बहुभिर्विकलीकृतः । अर्द्धागलग्ना सा देवी दृष्टा तेन शिवस्य च
nirvikāni vikāraiśca bahubhirvikalīkṛtaḥ | arddhāgalagnā sā devī dṛṣṭā tena śivasya ca
Bien qu’il soit sans changement, il paraissait comme transformé par de multiples modes; et la Déesse, unie à Śiva comme sa moitié inséparable, fut aussi contemplée par lui.
Lomaharṣaṇa (Sūta), narrating to the sages (deduced from Māheśvarakhaṇḍa context)
Tirtha: Kedāra/Kedāranātha
Type: kshetra
Scene: The seer beholds Śiva who is essentially changeless yet appears with many expressive modes; alongside, the Goddess is seen as inseparably joined—half-attached—evoking Ardhanārīśvara theology without necessarily depicting a split body.
Śiva is changeless in essence, yet compassionately appears in manifold forms; Devī is inseparably united with him (Śiva-Śakti non-duality).
The Kedāra region (Kedārakhaṇḍa) is the narrative frame, presenting Kedāra as a place where Śiva-Śakti unity is vividly realized.
None directly; the focus is theological vision (darśana) of Ardhanārīśvara-like unity.