सस्मार चाग्निं ब्रह्मा च विष्णुश्चाध्यात्मदायकः । मनसा संस्मृतः सद्यो जगामाग्निस्त्वरान्वितः
sasmāra cāgniṃ brahmā ca viṣṇuścādhyātmadāyakaḥ | manasā saṃsmṛtaḥ sadyo jagāmāgnistvarānvitaḥ
Alors Brahmā se souvint d’Agni, et Viṣṇu—dispensateur de force spirituelle intérieure—s’en souvint aussi; et Agni, invoqué par la pensée, accourut aussitôt avec hâte.
Sūta (Lomaharṣaṇa) addressing the sages (deduced)
Tirtha: Kedāra/Kedārakṣetra
Type: kshetra
Scene: Brahmā and Viṣṇu in concentrated meditation, eyes half-closed, palms in subtle gesture; from the space before them, Agni manifests instantly—flame-bodied, radiant, moving with urgency.
Smaraṇa (remembrance) of divine powers is portrayed as effective and immediate in restoring dharmic order.
The broader Kedāra setting remains; the verse focuses on summoning Agni as a cosmic remedy.
Implicitly, remembrance/invocation (smaraṇa) is highlighted; no formal dāna/snānā/japa rule is stated.