चंद्र आपोमयो विप्रा अत्रिपुत्रो गुणान्वितः । उत्पन्नो ह्यनसूयायां ब्रह्मणोंऽशात्समुद्भवः । रुद्रस्यांशाद्धि दुर्वासा विष्णोरंशात्तु दत्तकः
caṃdra āpomayo viprā atriputro guṇānvitaḥ | utpanno hyanasūyāyāṃ brahmaṇoṃ'śātsamudbhavaḥ | rudrasyāṃśāddhi durvāsā viṣṇoraṃśāttu dattakaḥ
Ô brāhmaṇas, Candra—fait des Eaux—fut le fils vertueux d’Atri, né d’Anasūyā comme une émanation d’une part de Brahmā. D’une part de Rudra naquit Durvāsā, et d’une part de Viṣṇu, Dattaka (Dattātreya).
Sūta (Lomaharṣaṇa)
Listener: Śaunaka and brāhmaṇa sages
Scene: Atri and Anasūyā in an ashram; the Trimūrti’s amśas manifest: Chandra as a cool, watery-lustrous youth; Durvāsā as a fierce ascetic with matted hair; Dattaka/Dattātreya as a serene yogin embodying Viṣṇu’s grace (optionally with traditional Dattātreya iconography depending on school).
Divine powers manifest through ṛṣi-lineages for loka-saṅgraha; Purāṇic genealogy teaches reverence for dharma-bearing sages and the unity of cosmic order.
Kedāra-kṣetra is the larger māhātmya setting; this verse supplies cosmological background rather than a direct tīrtha-description.
None explicitly; the verse is doctrinal/genealogical, establishing sacred origins.