दिव्यरत्नान्विते स्कन्दो निषण्णः परमासने । सर्वमंगलसंभारैर्विधिमंत्रपुरस्कृतम्
divyaratnānvite skando niṣaṇṇaḥ paramāsane | sarvamaṃgalasaṃbhārairvidhimaṃtrapuraskṛtam
Skanda s’assit sur un trône suprême orné de joyaux divins. Tous les objets de bon augure étaient disposés, et les rites se déroulaient sous la conduite des mantras sacrés.
Lomaharṣaṇa (Sūta), narrative voice
Scene: Skanda enthroned on a jewel-studded supreme seat; attendants arrange auspicious items—kalasha, flowers, lamps, incense—while priests recite mantras, creating a luminous, ceremonial tableau.
Sacred kingship/consecration is upheld by purity, auspicious preparation, and mantra-governed ritual order.
No specific tīrtha is named; the verse highlights the consecration setting and its ritual sanctity.
Performance of rites with proper vidhis and mantras, using auspicious materials, is emphasized.