Previous Verse
Next Verse

Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 83

तत्र ब्रह्मादिमुनयो देवीमद्भुतरूपिणीम् । पश्यंतः शरणं जग्मुर्मनसा परमेश्वरम्

tatra brahmādimunayo devīmadbhutarūpiṇīm | paśyaṃtaḥ śaraṇaṃ jagmurmanasā parameśvaram

Là, Brahmā et les sages, voyant la Déesse à la forme merveilleuse, prirent refuge en Parameśvara dans leur cœur.

तत्रthere
तत्र:
Adhikarana (Location/अधिकरण)
TypeIndeclinable
Rootतत्र (अव्यय)
Formअव्यय (स्थानवाचक अव्यय/adverb of place)
ब्रह्मादि-मुनयःthe sages beginning with Brahmā
ब्रह्मादि-मुनयः:
Karta (Subject/कर्ता)
TypeNoun
Rootब्रह्मन् + आदि + मुनि (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, प्रथमा (1st), बहुवचन; समासः—तत्पुरुषः (आदि-शब्देन विशेषिताः मुनयः)
देवीम्the Goddess
देवीम्:
Karma (Object/कर्म)
TypeNoun
Rootदेवी (प्रातिपदिक)
Formस्त्रीलिङ्ग, द्वितीया (2nd), एकवचन
अद्भुत-रूपिणीम्of wondrous form
अद्भुत-रूपिणीम्:
Visheshana (Qualifier/विशेषण)
TypeAdjective
Rootअद्भुत + रूपिणी (प्रातिपदिक)
Formस्त्रीलिङ्ग, द्वितीया (2nd), एकवचन; विशेषणम् (देवीम्)
पश्यन्तःseeing
पश्यन्तः:
Karta (Subject/कर्ता)
TypeVerb
Rootपश् (धातु) → पश्यत् (कृदन्त)
Formवर्तमान कृदन्त (शतृ), पुंलिङ्ग, प्रथमा (1st), बहुवचन; क्रियाविशेषणभावेन (seeing)
शरणम्refuge
शरणम्:
Karma (Object/कर्म)
TypeNoun
Rootशरण (प्रातिपदिक)
Formनपुंसकलिङ्ग, द्वितीया (2nd), एकवचन; (गम्यकर्म)
जग्मुःwent (took)
जग्मुः:
Kriya (Action/क्रिया)
TypeVerb
Rootगम् (धातु)
Formलिट् (परोक्षभूत/perfect), प्रथमपुरुष (3rd), बहुवचन, परस्मैपद
मनसाwith the mind
मनसा:
Karana (Instrument/करण)
TypeNoun
Rootमनस् (प्रातिपदिक)
Formनपुंसकलिङ्ग, तृतीया (3rd), एकवचन; करण (instrument)
परमेश्वरम्the Supreme Lord
परमेश्वरम्:
Karma (Object/कर्म)
TypeNoun
Rootपरम + ईश्वर (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, द्वितीया (2nd), एकवचन; (शरणं जग्मुः—यस्य)

Lomaharṣaṇa (Sūta), narrating

Scene: A radiant Devī of wondrous form appears before Brahmā and assembled sages; their hands folded, eyes widened in awe, while their minds turn inward toward Parameśvara as the unseen refuge behind the vision.

B
Brahmā
S
Sages (Munis)
D
Devī (Pārvatī)
Ś
Śiva (Parameśvara)

FAQs

Awe before divine beauty culminates in śaraṇāgati—inner refuge in Parameśvara.

No tīrtha is named; the verse highlights an interior act of devotion within the narrative setting.

It implies mānasa-śaraṇāgati—taking mental refuge—as a devotional act, rather than a formal external rite.