गतवान्ब्रह्मणो लोकं तत्रापश्यं पितामहम् । स हि राजर्षिदेवर्षिमूर्तामूर्तैः सुसंवृतः
gatavānbrahmaṇo lokaṃ tatrāpaśyaṃ pitāmaham | sa hi rājarṣidevarṣimūrtāmūrtaiḥ susaṃvṛtaḥ
«Je me rendis au monde de Brahmā, et là je vis le Grand Aïeul (Pitāmaha). Il était entouré de rājaṛṣi et de devaṛṣi, d’êtres incarnés et non incarnés.»
Nārada
Tirtha: Brahmaloka (as cosmic tīrtha-like locus)
Type: kshetra
Listener: Pārtha (Arjuna)
Scene: A radiant Brahmaloka court: Brahmā seated, surrounded by rājārṣis and devarṣis; some appear as luminous forms without bodies, others as ascetics and kings with matted hair and crowns.
Purāṇic teachings are situated within a cosmic, sage-filled tradition, emphasizing continuity of sacred knowledge.
This verse shifts to Brahmaloka as narrative setting; the earthly tīrtha-māhātmya is still forthcoming.
None; it is descriptive cosmological narration.