दूरस्थितैरप्यधिबुद्धिभिर्यैर्लिंगं समाराधि ममेदमत्र । मयैव दत्तैः शुभवस्तुजातैर्निःश्रेयसः श्रीर्वसं येत्सतस्तान्
dūrasthitairapyadhibuddhibhiryairliṃgaṃ samārādhi mamedamatra | mayaiva dattaiḥ śubhavastujātairniḥśreyasaḥ śrīrvasaṃ yetsatastān
Même ceux qui sont au loin, s’ils adorent ici Mon Liṅga avec une intelligence élevée, sur ces êtres vertueux demeure sans cesse, grâce aux offrandes auspiciouses que Je leur accorde, la prospérité de la délivrance ultime.
Śiva (contextual, within Kāśīkhaṇḍa instruction)
Tirtha: Ānandavana Liṅga (Kāśī)
Type: kshetra
Listener: Purāṇic audience/interlocutor in Kāśī discourse
Scene: A devotee far from Kāśī sits in meditation, visualizing the Liṅga and Gaṅgā; a luminous thread connects their heart to the Kāśī shrine, while Śiva’s grace manifests as auspicious offerings appearing—flowers, bilva, lamp—symbolizing divinely granted means toward liberation.
Sincere, discerning devotion to Kāśī’s Liṅga brings the highest welfare; divine grace supplies the means and the fruit tends toward liberation.
The sacred Liṅga of Kāśī in this adhyāya’s setting (Ānandavana/Viśveśvara sphere).
Samārādhana (proper worship) with auspicious offerings; it also affirms the efficacy of devotion even when one is physically distant.