सेवितं येन सततं भगवच्चरणोदकम् । तं बाह्याभ्यंतरशुचिं नोपसर्पति दुर्गतिः
sevitaṃ yena satataṃ bhagavaccaraṇodakam | taṃ bāhyābhyaṃtaraśuciṃ nopasarpati durgatiḥ
Celui qui, sans cesse, sert et vénère l’eau des pieds du Seigneur Bienheureux devient pur au dehors comme au dedans ; le malheur n’approche pas d’un tel être.
Skanda (continued discourse)
Tirtha: Bhagavat-caraṇodaka (Śiva-pāda-udaka)
Type: tirtha
Scene: A devotee regularly receiving sacred water at a Śiva shrine; the body is shown luminous and clean, while ominous figures of ‘misfortune’ remain at a distance, unable to cross a subtle protective boundary.
Regular devotional practice centered on caraṇodaka brings holistic purity and guards one from spiritual and worldly downfall.
Kāśī’s devotional ecology is implied—where pāda-tīrtha and consecrated waters are esteemed means of purification.
Satata-sevā (regular use/veneration) of bhagavat-caraṇodaka (charanāmṛta/pāda-tīrtha).