शंखपद्मगदाचक्र चंचत्करचतुष्टयम् । कौस्तुभोद्भासितोरस्कं पीतकौशेयवाससम्
śaṃkhapadmagadācakra caṃcatkaracatuṣṭayam | kaustubhodbhāsitoraskaṃ pītakauśeyavāsasam
Ses quatre mains, en mouvement, portaient conque, lotus, massue et disque ; sa poitrine resplendissait du joyau Kaustubha, et il était vêtu de soie jaune.
Skanda (deduced, Kāśīkhaṇḍa context)
Listener: Likely Agastya or a principal ṛṣi
Scene: Close, iconic darśana of Viṣṇu: four hands in dynamic poise holding conch, lotus, mace, and discus; Kaustubha blazing on the chest; yellow silk garments shimmering.
The Divine is recognized through sacred signs—Viṣṇu’s emblems symbolize protection, order, and grace available to devotees.
The wider episode is situated in the Kāśī sacred circuit (with Pañcanada referenced earlier), while this verse details the deity’s form.
No explicit ritual; the verse supports dhyāna (meditative visualization) through precise iconographic description.