स्मारं स्मारं स्मररिपोः पुरीं त्वमिव शंकरः । अदुनोन्मंदरं यातो बहुशस्तदवाप्तये
smāraṃ smāraṃ smararipoḥ purīṃ tvamiva śaṃkaraḥ | adunonmaṃdaraṃ yāto bahuśastadavāptaye
Te remémorant sans cesse la cité de l’ennemi de Smara (Śiva), toi aussi—tel Śaṅkara—tu t’es rendu maintes fois en ce lieu suprême afin de l’obtenir.
Skanda (contextual attribution within Kāśīkhaṇḍa dialogues; addressing Agastya)
Tirtha: Kāśī (Avimukta-kṣetra)
Type: kshetra
Scene: A devotee repeatedly contemplating Kāśī—its ghāṭas, liṅgas, and Śiva’s presence—while setting out again and again on pilgrimage, mirroring Śaṅkara’s own attachment to the city.
Holy places are sought through sustained remembrance and repeated pilgrimage; Kāśī is depicted as supremely worth attaining.
Kāśī, described as the city of Smararipu (Śiva).
No specific rite is prescribed; the emphasis is on repeated smaraṇa (remembrance) and yātrā (going/pilgrimage) to Kāśī.