कृष्णः स एव भर्तृघ्न्याः पुंश्चल्याश्च प्रकीर्तितः । नाभेरधस्तात्तिलकं मशको लांछनं शुभम्
kṛṣṇaḥ sa eva bhartṛghnyāḥ puṃścalyāśca prakīrtitaḥ | nābheradhastāttilakaṃ maśako lāṃchanaṃ śubham
Cette marque très sombre est dite signe d’une tueuse de mari et d’une femme portée à l’inconduite. Mais une marque semblable à un tilaka sous le nombril—et un grain de beauté de bon augure en forme de moustique—sont tenus pour favorables.
Skanda (deduced from Kāśīkhaṇḍa dialogue context)
Listener: Agastya (Ghaṭodbhava) and/or assembled sages (contextual)
Scene: A didactic scene: Skanda (or the speaker) instructs a sage/assembly on auspicious and inauspicious bodily marks—tilaka-like sign below the navel and a small mosquito-shaped mole—contrasted with ominous dark marks; palm-leaf manuscript and ritual setting implied.
It frames marital harmony as linked with dharmic discernment—choosing a spouse carefully and valuing auspiciousness for household welfare.
No single tīrtha is named in this verse; it occurs within the Kāśīkhaṇḍa’s broader Kāśī-dharma context.
No direct ritual (snāna, dāna, japa) is prescribed; it is an omens/characteristics passage connected to marriage.