मद्भक्तियुक्तोपि विना त्वदीयां भक्तिं न काशी वसतिं लभेत । गणेषु देवेषु हि मानवेषु तदग्रमान्यो भव दंडपाणे
madbhaktiyuktopi vinā tvadīyāṃ bhaktiṃ na kāśī vasatiṃ labheta | gaṇeṣu deveṣu hi mānaveṣu tadagramānyo bhava daṃḍapāṇe
Même celui qui m’est dévot n’obtiendrait pas demeure à Kāśī sans dévotion envers toi. C’est pourquoi, ô Daṇḍapāṇi, parmi mes gaṇas, parmi les dieux et parmi les hommes aussi, sois le premier et le plus honoré.
Śiva (addressing Daṇḍapāṇi; inferred from 'madbhakti' and direct vocative)
Tirtha: Kāśī (Kālabhairava/Daṇḍapāṇi kṣetrapāla)
Type: kshetra
Listener: Daṇḍapāṇi (Kālabhairava)
Scene: Śiva addresses Daṇḍapāṇi, elevating him as foremost; Bhairava stands vigilant with staff (daṇḍa), dog mount nearby, guarding the thresholds of Kāśī’s lanes and temples.
Kāśī is portrayed as a divinely regulated sacred space where devotion must align with Śiva’s appointed power and guardianship.
Kāśī (Vārāṇasī) as a protected divine residence (vasati) with spiritual prerequisites.
No formal rite is specified; the prescription is devotional allegiance (bhakti) to the designated guardian figure, Daṇḍapāṇi.