इति श्रुत्वा महेशानः सर्वचिंतितदः प्रभुः । अभ्यषिंचत तं तत्र वारुणे परमे पदे
iti śrutvā maheśānaḥ sarvaciṃtitadaḥ prabhuḥ | abhyaṣiṃcata taṃ tatra vāruṇe parame pade
Ayant entendu cela, Maheśāna—le Seigneur qui accorde tout ce qui est désiré—l’oignit en ce lieu et l’établit dans la suprême dignité de Varuṇa.
Skanda (contextual narrator)
Tirtha: Kāśī (Avimukta)
Type: kshetra
Scene: Śiva consecrates Kārdama on the spot—ritual anointing imagery—while cosmic waters rise symbolically; the devotee is transformed into Varuṇa-like status, with aquatic emblems and a radiant aura.
Divine grace can appoint a devotee to a cosmic role through consecration, aligning power with dharma.
The narrative continues within the Kāśī-kṣetra frame, where Śiva’s boons become enduring institutions.
Abhiṣeka/abhyaṣiñcana (ritual anointing or consecration) is explicitly mentioned.