तस्मिन्नवसरे तस्या नृत्यंत्याः संसदि द्विजाः । वस्त्रमाभ्यंतरं वायुर्लीलया समुदक्षिपत्
tasminnavasare tasyā nṛtyaṃtyāḥ saṃsadi dvijāḥ | vastramābhyaṃtaraṃ vāyurlīlayā samudakṣipat
En cet instant même, ô deux-fois-nés, tandis qu’elle dansait dans l’assemblée, le vent, par jeu, souleva son vêtement intérieur.
Narrator (contextual Purāṇic narrator within Setukhaṇḍa; specific speaker not explicit in the snippet)
Listener: dvijāḥ (addressed audience)
Scene: In a luminous celestial sabhā, an apsarā dances; a playful gust lifts the inner garment, startling the assembled sages and gods.
Even seemingly playful forces can trigger karmic consequences; decorum in sacred assemblies is treated as a serious dharmic concern.
This verse is part of the Setukhaṇḍa narrative context (Setu/Rāmeśvaram tradition), though this particular line focuses on a divine-assembly incident rather than direct tīrtha praise.
None in this verse.