श्रीसूत उवाच । शृणुध्वं मुनयः सर्वे इतिहासं महाफलम् । पुरा कृतयुगे विप्राः प्रजापतिसुते उभे
śrīsūta uvāca | śṛṇudhvaṃ munayaḥ sarve itihāsaṃ mahāphalam | purā kṛtayuge viprāḥ prajāpatisute ubhe
Śrī Sūta dit : Écoutez, ô tous les munis, ce récit sacré aux grands fruits. Jadis, au Kṛta Yuga, ô brāhmaṇas, il y eut deux filles de Prajāpati.
Sūta
Listener: Ṛṣis
Scene: Sūta begins narration; sages settle into stillness; a faint cosmic backdrop suggests Kṛta Yuga—golden light, orderly nature, and two divine maidens (Prajāpati’s daughters) appearing as a vision.
Listening to Purāṇic itihāsa with receptivity is itself meritorious and reveals dharma through lineage and events.
The broader Setukhaṇḍa context continues; this verse introduces the backstory supporting Kṣīrakuṇḍa’s māhātmya.
Śravaṇa (devout listening) is implied as the recommended practice for gaining ‘mahāphala’ from the narrative.