स एकदा जातकलक्षणज्ञानाहूय साधून्द्विजमुख्यवृंदान् । कुतूहलेनाभिनिविष्टचेताः पप्रच्छ कन्याजनने फलानि
sa ekadā jātakalakṣaṇajñānāhūya sādhūndvijamukhyavṛṃdān | kutūhalenābhiniviṣṭacetāḥ papraccha kanyājanane phalāni
Un jour, il fit venir des brahmanes éminents et vertueux, connaisseurs des horoscopes et des signes de bon augure; l’esprit saisi de curiosité, il interrogea sur les fruits et les effets liés à la naissance d’une fille.
Unknown (narrative voice within Brahmottarakhaṇḍa; likely the main narrator)
Scene: A scholarly assembly: the king invites senior Brahmins with manuscripts/astrolabes; they sit in a semicircle, discussing auspicious marks and destiny of the newborn girl.
Dharma includes thoughtful inquiry into auspiciousness and responsibility, approached through learned and virtuous counsel.
No tīrtha is referenced; the scene is a royal consultation with learned Brahmins.
Consultation with jātaka/lakṣaṇa experts is described, implying attention to auspicious signs and dharmic planning.