धर्मार्थकाममोक्षाणां मार्गेऽयं देवसेवितः । गुरूणां च गुरुः शास्त्रं परमं सिद्धिकारणम्
dharmārthakāmamokṣāṇāṃ mārge'yaṃ devasevitaḥ | gurūṇāṃ ca guruḥ śāstraṃ paramaṃ siddhikāraṇam
Cet enseignement est la voie du dharma, de l’artha, du kāma et du mokṣa, honorée par les devas. Ce śāstra est le guru des gurus, la cause suprême de l’accomplissement spirituel (siddhi).
Sūta (deduced; Āvantya Khaṇḍa narration style)
Tirtha: Revā (Narmadā) kṣetra-mahātmya (contextual)
Type: kshetra
Scene: A serene teaching scene: a revered speaker (ṛṣi or divine narrator) expounds the four puruṣārthas; gods listen in attendance, indicating ‘devasevita mārga’; a manuscript/śāstra is shown as luminous, symbolizing ‘guru of gurus’.
Scripture-guided devotion integrates worldly aims and liberation; true success (siddhi) is rooted in dharmic teaching.
Not a single site explicitly; the verse elevates the śāstra (contextually, the Revā-māhātmya) as the guiding path.
No specific rite; it prescribes adherence to the śāstra as the authoritative guide.