Mantra 25
पृथि॑वि देवयज॒न्योष॑ध्यास्ते॒ मूलं॒ मा हि॑ᳪसिषं व्र॒जं ग॑च्छ गो॒ष्ठानं॒ वर्ष॑तु ते॒ द्यौर्ब॑धा॒न दे॑व सवितः पर॒मस्यां॑ पृथि॒व्याᳪ श॒तेन॒ पाशै॒र्योऽस्मान्द्वेष्टि॒ यं च॑ व॒यं द्वि॒ष्मस्तमतो॒ मा मौ॑क्
pṛthiví devayajanī́ oṣadhayās te mū́laṃ mā́ hiṃsiṣaṃ vrajáṃ gaccha goṣṭhā́naṃ várṣatu te dyaúr bādhāna deva savitaḥ paramásyāṃ pṛthivyā́ṃ śaténa pāśáir yó ’smān dveṣṭí yaṃ́ ca vayáṃ dviṣmá tam áto mā́ mauk
Ô Terre, digne du sacrifice aux dieux ! Tes plantes ont en toi leur racine : que je ne blesse pas ta racine. Va vers l’enclos du bétail, vers l’étable. Que le Ciel fasse pleuvoir sur toi. Lie, ô dieu Savitar, sur la terre la plus lointaine, avec cent lacets, celui qui nous hait et celui que nous haïssons ; dès lors, qu’il ne me nuise pas.
पृथिवि । देव-यजनी । ओषधयः । ते । मूलम् । मा । हिंसिषम् । व्रजम् । गच्छ । गो-स्थानम् । वर्षतु । ते । द्यौः । बधान । देव । सवितः । परमस्याम् । पृथिव्याम् । शतेन । पाशैः । यः । अस्मान् । द्वेष्टि । यम् । च । वयम् । द्विष्मः । तम् । अतः । मा । मोक्