अष्टमः सर्गः
Daśaratha Resolves on the Aśvamedha (Horse-Sacrifice) for Progeny
तासां तेनातिकान्तेन वचनेन सुवर्चसाम्।मुखपद्मान्यशोभन्त पद्मानीव हिमात्यये।।।।
tāsāṃ tenātikāntena vacanena suvarcasām |
mukha-padmāny aśobhanta padmānīva himātyaye ||
Par ces paroles d’une grâce exquise, les visages-lotus des reines rayonnantes resplendirent—tels des lotus qui s’épanouissent lorsque l’hiver s’est retiré.
Virtuous king Dasaratha paid homage to them (the ministers) and uttered these gracious, righteous and meaningful words.
A dharmic undertaking brings inner clarity and auspicious joy; disciplined intention in righteous action is portrayed as dispelling gloom like winter’s end.
After Daśaratha’s announcement, the queens respond with visible happiness and renewed hope.
The queens’ receptive faith and auspicious disposition—glad acceptance of a disciplined path toward a righteous aim.