Yama’s Journey to Brahmaloka
Ekadashi–Dvadashi Mahatmya in the Rukmangada Cycle
उत्सन्नाः पितृदेवेज्यास्तीर्थदानादिसत्क्रियाः । मुक्त्वैकां द्वादशीं मर्त्या नान्यं जानंति ते व्रतम् ॥ २२ ॥
utsannāḥ pitṛdevejyāstīrthadānādisatkriyāḥ | muktvaikāṃ dvādaśīṃ martyā nānyaṃ jānaṃti te vratam || 22 ||
Pour les mortels, les rites d’offrandes aux ancêtres et le culte des dieux, les bains aux tīrtha, la charité et les autres actes méritoires semblent comme délaissés; car, hormis l’unique observance de Dvādaśī, ils ne reconnaissent aucun autre vœu.
Sanatkumara (teaching Narada in dialogue)
Vrata: Dvādaśī-vrata
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: shanta
It elevates the Dvādaśī observance as a singularly paramount vrata—so central that other merit-acts (pitṛ rites, deva worship, tīrtha, dāna) are portrayed as secondary in comparison.
By prioritizing a specific sacred observance (Dvādaśī) associated with sustained devotional discipline, it frames bhakti as focused, regular, and vow-centered rather than merely a collection of occasional rites.
Kalpa (ritual procedure) and Jyotiṣa (lunar tithi-based timing) are implied, since the verse hinges on correctly observing Dvādaśī as a calendrical vrata and placing other rites in a hierarchy of practice.