The Exposition of the Maheśa Mantra
Mahēśa-mantra-prakāśana
शिरोवदनहृत्कुक्षिसोरुपादद्वये पुनः । हृदि वक्त्रांबुजे टंकमृगा भयवरेष्वथ ॥ ९ ॥
śirovadanahṛtkukṣisorupādadvaye punaḥ | hṛdi vaktrāṃbuje ṭaṃkamṛgā bhayavareṣvatha || 9 ||
De nouveau, dans la paire de pieds (divins), dans les cuisses, dans le ventre, dans le cœur, dans le visage et dans la tête—puis, dans le cœur et dans le lotus de la bouche—qu’on contemple les emblèmes prescrits : l’aṅkuśa (aiguillon), le cerf, le geste d’intrépidité (abhaya) et celui qui accorde les dons (varada).
Narada (teaching in a technical/ritual-visualization context within Book 1.3)
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: shanta
It teaches a structured dhyāna (contemplative) method: the devotee mentally places sacred emblems and mudrās across specific bodily/divine loci, stabilizing attention and invoking protective and beneficent qualities (abhaya and vara).
Bhakti here is expressed as focused remembrance (smaraṇa) through form-based meditation: contemplating the deity’s auspicious signs and gestures cultivates trust, fearlessness, and surrender—key devotional attitudes.
It reflects technical ritual procedure akin to mantra-vidhi and dhyāna-lakṣaṇa (iconographic/visualization rules), a practical, methodical application of sacred science used in worship and recitation contexts.