The Exposition of the Maheśa Mantra
Mahēśa-mantra-prakāśana
किरीटार्पितबालेंदून्पद्मस्थान्भूषणान्वितान् । त्रिनेत्राञ्छूलवज्रास्त्रचापहस्तान्मनोरमान् ॥ २८ ॥
kirīṭārpitabāleṃdūnpadmasthānbhūṣaṇānvitān | trinetrāñchūlavajrāstracāpahastānmanoramān || 28 ||
On vit de charmantes divinités : le jeune croissant de lune posé sur leurs diadèmes, assises sur des lotus, parées d’ornements, aux trois yeux, tenant en leurs mains le trident, l’arme vajra et l’arc.
Narada (narrating within the dialogue tradition to the Sanatkumara brothers)
Vrata: none
Primary Rasa: adbhuta
Secondary Rasa: bhakti
It emphasizes sacred darśana through precise divine iconography—crown, crescent, lotus-seat, and weapons—guiding the mind to steadiness and reverence in contemplation.
By describing attractive and awe-inspiring divine forms, it supports bhakti through dhyāna (devotional visualization), making devotion concrete via recognizable attributes.
The verse reflects technical dhyāna-lakṣaṇa (iconographic markers) used in ritual and recitation traditions—supporting correct visualization and liturgical precision within Purāṇic practice.