Mahāviṣṇu-Mantras: Aṣṭākṣarī, Sudarśana-Astra, Nyāsa Systems, Āvaraṇa-Pūjā, and Prayogas
श्यामां चित्रविभूषाढ्यां पद्मस्थां तुंगसुस्तनीम् । नीलांबुजद्वयं शालिमंजरीं च शुक्रं करैः ॥ १३९ ॥
śyāmāṃ citravibhūṣāḍhyāṃ padmasthāṃ tuṃgasustanīm | nīlāṃbujadvayaṃ śālimaṃjarīṃ ca śukraṃ karaiḥ || 139 ||
Qu’on médite sur Elle : au teint sombre, richement parée d’ornements éclatants, assise sur un lotus, aux seins hauts et gracieux ; tenant en ses mains deux lotus bleus, un épi de riz mûr et un objet blanc, pur et lumineux.
Sanatkumara (teaching Narada a dhyāna/iconographic detail for ritual application)
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: adbhuta
It functions as a dhyāna-śloka: a precise visualization that steadies the mind and makes worship effective by fixing the deity’s form, symbols, and auspicious attributes.
Bhakti here is practiced through focused remembrance (smaraṇa) and meditation (dhyāna): the devotee contemplates the deity’s compassionate, auspicious form and approaches worship with reverence and inner concentration.
Ritual-technical application is emphasized—using standardized iconographic markers (lotus-seat, hand-held emblems) to support correct upāsanā and pūjā, aligning visualization with mantra and procedure.