Gaṅgā-māhātmya: Bāhu’s Envy, Defeat, Forest Exile, and Aurva’s Dharmic Consolation
असूयोपेतमनसस्तस्य भावं निरीक्ष्य च । सरोगतविहंगास्ते लीनाश्चित्रमिदं महत् ॥ ३४ ॥
asūyopetamanasastasya bhāvaṃ nirīkṣya ca | sarogatavihaṃgāste līnāścitramidaṃ mahat || 34 ||
Voyant l’état de son esprit, rempli de jalousie, les oiseaux qui demeuraient dans le lac disparurent—vision vraiment étonnante et hors du commun.
Suta
Vrata: none
Primary Rasa: bhayanaka
Secondary Rasa: adbhuta
It highlights that inner jealousy (asūyā) distorts one’s perception and environment; when the mind turns impure, auspicious signs and supportive forces symbolically “withdraw.”
Bhakti requires a non-envious, purified heart; jealousy obstructs reverence and receptivity, so the verse implicitly teaches cultivating humility and goodwill as prerequisites for devotion.
No specific Vedāṅga (like Vyākaraṇa or Jyotiṣa) is taught here; the practical takeaway is ethical self-discipline—monitoring mental states (bhāva) as part of dharmic conduct.